Z pozdrowieniami

Prezes LRL-W

lek.wet. Sławomir Wirski

USTAWA

z dnia ……………….. 2006 r.

o Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa:

1)     zadania, organizację, tryb działania oraz zasady finansowania Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności, zwanej dalej "Inspekcją";

2)     zasady współpracy organów Inspekcji z organami centralnymi państw członkowskich Unii Europejskiej odpowiedzialnymi za przestrzeganie stosowania prawodawstwa dotyczącego ochrony roślin i nasiennictwa, jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz prawodawstwa weterynaryjnego lub organami, którym takie kompetencje zostały przekazane (właściwą władzą), oraz Komisją Europejską w zakresie realizacji zadań Inspekcji;

3)     zasady wystawiania świadectw zdrowia, w tym określone w przepisach zawartych w aktach prawnych wymienionych w załącznikach nr 1 i 2 do ustawy z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu (Dz. U. z 2004 r. Nr 16, poz. 145);

4)     zasady nadzoru nad zdrowiem roślin, zapobieganiem zagrożeniom związanym z obrotem i stosowaniem środków ochrony roślin oraz nadzorem nad wytwarzaniem oceną i obrotem materiałem siewnym, w tym określone w przepisach ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2004 r. Nr 11, poz. 94, z późn. zm.[1])) oraz ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o nasiennictwie (Dz. U. Nr 137, poz. 1299, z późn. zm.[2]));

5)     zasady kontroli oraz zasady oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym wystawiania świadectw pochodzenia.

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1)     prawodawstwie weterynaryjnym - rozumie się przez to przepisy Unii Europejskiej dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w zakresie weterynarii, a także przepisy wdrażające lub wykonujące te przepisy, w szczególności przepisy o weterynaryjnej kontroli granicznej, kontroli weterynaryjnej w handlu, produktach pochodzenia zwierzęcego, ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, a także o ochronie zwierząt;

2)     jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych – rozumie się przez to jakość handlową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577).

Art. 3. Inspekcja, w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego, realizuje zadania z zakresu:

1)     ochrony zdrowia zwierząt oraz bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego;

2)     nadzoru nad zdrowiem roślin, zapobieganiem zagrożeniom związanym z obrotem i stosowaniem środków ochrony roślin oraz nadzorem nad wytwarzaniem oceną i obrotem materiałem siewnym;

3)     kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz wystawiania świadectw pochodzenia.

Art. 4. W zakresie, o którym mowa w art. 3 pkt 1, do zadań Inspekcji należy w szczególności:

1)     zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób odzwierzęcych;

2)     wykonywanie badań kontrolnych zakażeń zwierząt;

3)     monitorowanie chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz związanej z nimi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u zwierząt, w produktach pochodzenia zwierzęcego i środkach żywienia zwierząt;

4)     badanie zwierząt rzeźnych oraz produktów pochodzenia zwierzęcego;

5)     przeprowadzanie:

a)    weterynaryjnej kontroli granicznej,

b)    kontroli weterynaryjnej w handlu i wywozie zwierząt oraz produktów w rozumieniu przepisów o kontroli weterynaryjnej w handlu;

1)     sprawowanie nadzoru nad:

a)      bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym nad wymaganiami weterynaryjnymi przy ich produkcji, umieszczaniu na rynku oraz sprzedaży bezpośredniej,

b)      wprowadzaniem na rynek zwierząt i ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego,

c)      wytwarzaniem, obrotem i stosowaniem środków żywienia zwierząt,

d)      zdrowiem zwierząt przeznaczonych do rozrodu oraz jakością zdrowotną materiału biologicznego, jaj wylęgowych drobiu i produktów akwakultury,

e)      obrotem produktami leczniczymi weterynaryjnymi, wyrobami medycznymi przeznaczonymi dla zwierząt oraz warunkami ich wytwarzania,

f)        wytwarzaniem i stosowaniem pasz leczniczych,

g)      przestrzeganiem przepisów o ochronie zwierząt,

h)      przestrzeganiem zasad identyfikacji i rejestracji zwierząt oraz przemieszczaniem zwierząt,

i)        przestrzeganiem wymagań weterynaryjnych w gospodarstwach utrzymujących zwierzęta gospodarskie,

j)        utrzymywaniem, hodowlą, prowadzeniem ewidencji zwierząt doświadczalnych w jednostkach doświadczalnych, hodowlanych i u dostawców;

1)     prowadzenie monitorowania substancji niedozwolonych, pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów leczniczych i skażeń promieniotwórczych u zwierząt, w ich wydzielinach i wydalinach, w tkankach lub narządach zwierząt, w produktach pochodzenia zwierzęcego, w wodzie przeznaczonej do pojenia zwierząt oraz środkach żywienia zwierząt;

2)     prowadzenie wymiany informacji w ramach systemów wymiany informacji, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej;

3)     przyjmowanie od organów Inspekcji Handlowej informacji o niebezpiecznych produktach żywnościowych pochodzenia zwierzęcego oraz ocena ryzyka i stopnia zagrożenia spowodowanego niebezpiecznym produktem żywnościowym lub środkiem żywienia zwierząt, a następnie przekazywanie tych informacji do kierującego siecią systemu RASFF, o którym mowa w art. 40b ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 265 i Nr 178, poz. 1480).

Art. 5. 1. W zakresie, o którym mowa w art. 3 pkt 2, do zadań Inspekcji, w ramach nadzoru nad zdrowiem roślin, należy w szczególności:

4)     kontrola fitosanitarna roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, podłoży i gleby oraz środków transportu, w miejscach wwozu i na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)     ocena stanu zagrożenia roślin przez organizmy szkodliwe oraz prowadzenie ewidencji tych organizmów;

6)     wydawanie decyzji w sprawie zwalczania organizmów szkodliwych;

7)     ustalanie i doskonalenie metod oraz terminów zwalczania organizmów szkodliwych, a także zapobieganie ich rozprzestrzenianiu się;

8)     wydawanie świadectw fitosanitarnych, paszportów roślin oraz nadzór nad jednostkami upoważnionymi do wydawania paszportów roślin;

9)     kontrola zabiegów oczyszczania, odkażania i przerobu roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów;

10)    zawiadamianie organizacji ochrony roślin państwa, z którego pochodzą rośliny, produkty roślinne lub przedmioty, o ich zatrzymaniu lub zniszczeniu;

11)    nadzór nad wprowadzaniem, rozprzestrzenianiem oraz nad pracami z wykorzystaniem organizmów kwarantannowych, roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów porażonych przez organizmy kwarantannowe lub niespełniających wymagań specjalnych oraz roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, których wprowadzanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przemieszczanie jest zakazane;

12)    prowadzenie rejestru przedsiębiorców;

10) wydawanie certyfikatów dla producentów stosujących integrowaną produkcję roślin;

11) wykonywanie badań laboratoryjnych roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów;

13)    wydawanie decyzji w sprawie postępowania z roślinami, produktami roślinnymi lub przedmiotami podlegającymi granicznej kontroli fitosanitarnej.

2. W zakresie, o którym mowa w art. 3 pkt 2, do zadań Inspekcji, w ramach nadzoru nad obrotem i stosowaniem środków ochrony roślin, należy w szczególności:

14)    prowadzenie rejestru oraz kontrolowanie podmiotów prowadzących konfekcjonowanie lub obrót środkami ochrony roślin;

15)    kontrola jakości środków ochrony roślin dopuszczonych do obrotu;

16)    kontrola prawidłowości stosowania środków ochrony roślin;

17)    upoważnianie jednostek organizacyjnych do wykonywania badań sprzętu do stosowania środków ochrony roślin oraz nadzór nad wykonywaniem tych badań i stanem technicznym tego sprzętu;

18)    upoważnianie jednostek organizacyjnych do prowadzenia szkoleń i nadzór nad przeprowadzaniem tych szkoleń;

19)    nadzór nad jednostkami upoważnionymi do przeprowadzania badań skuteczności środków ochrony roślin;

20)    monitorowanie zużycia środków ochrony roślin.

3. W zakresie, o którym mowa w art. 3 pkt 2, do zadań Inspekcji, w ramach nadzoru nad wytwarzaniem, oceną i obrotem materiałem siewnym, o którym mowa w przepisach o nasiennictwie, należy w szczególności:

21)    ocena polowa, laboratoryjna i cech zewnętrznych materiału siewnego;

22)    kontrola tożsamości materiału siewnego;

23)    kontrola przestrzegania zasad i obowiązujących wymagań w zakresie wytwarzania, oceny, przechowywania i obrotu materiałem siewnym, w tym modyfikowanym genetycznie;

24)    wydawanie akredytacji w zakresie pobierania próbek i oceny materiału siewnego oraz kontrola warunków ich przestrzegania;

25)    wydawanie urzędowych etykiet i plomb oraz nadzór nad jednostkami upoważnionymi do wypełniania etykiet;

26)    kontrola materiału siewnego wwożonego z państw trzecich oraz ustalanie stopni kwalifikacji tego materiału;

27)    dokonywanie oceny materiału siewnego w przypadku złożenia odwołania od oceny wykonanej przez akredytowane podmioty.

Art. 6. 1. W zakresie, o którym mowa w art. 3 pkt 3, do zadań Inspekcji należy w szczególności:

28)    nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych, w szczególności:

a)      kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji i obrocie, w tym wywożonych za granicę,

b)      kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych sprowadzanych z zagranicy, w tym kontrola graniczna tych artykułów,

c)      dokonywanie oceny i wydawanie świadectw w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

d)      powiadamianie podpunktu krajowego punktu kontaktowego w ramach sieci systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznych produktach żywnościowych i środkach żywienia zwierząt (systemu RASFF) o podjętych decyzjach dotyczących niebezpiecznych artykułów rolno-spożywczych,

e)      kontrola artykułów rolno-spożywczych posiadających zarejestrowane, na podstawie odrębnych przepisów, chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne albo nazwy specyficznego charakteru oraz współpraca z jednostkami sprawującymi taką kontrolę w innych państwach;

1)     kontrola warunków składowania i transportu artykułów rolno-spożywczych;

2)     gromadzenie i przetwarzanie informacji o sytuacji na rynkach rolnych;

3)     współpraca z jednostkami organizacyjnymi pełniącymi funkcję agencji płatniczych w zakresie realizacji Wspólnej Polityki Rolnej;

4)     udzielanie informacji i szkolenie w zakresie przepisów i wymagań dotyczących jakości handlowej lub ustalania klas jakości handlowej oraz metod i badań artykułów rolno-spożywczych;

5)     współpraca z urzędowymi jednostkami kontrolnymi w innych państwach w zakresie kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym wymienianie informacji lub próbek artykułów rolno-spożywczych;

6)     wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych.

2. Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji może dotyczyć również sposobu żywienia i warunków chowu zwierząt, jeżeli informacja w tym zakresie została zadeklarowana przy wprowadzaniu artykułu rolno-spożywczego do obrotu.

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze rozporządzenia, określić szczegółowy sposób kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz wzory dokumentów stwierdzających jakość handlową niektórych artykułów rolno-spożywczych lub ich grup, biorąc pod uwagę konieczność dostosowania sposobu dokonywania kontroli do wymagań związanych ze swobodnym przepływem towarów.

4. Nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych w obrocie detalicznym sprawuje Inspekcja Handlowa.

Art. 7. Inspekcja wykonuje zadania, o których mowa w art. 4 – 6, także na podstawie przepisów odrębnych.

Art. 8. 1. Inspekcja sprawuje nadzór w zakresie jakości handlowej określonej przepisami Unii Europejskiej odnoszącymi się do:

7)     mięsa drobiowego;

8)     jaj;

9)     tusz wieprzowych;

10)    tusz wołowych;

11)    tusz innych zwierząt.

2. Jako laboratorium referencyjne w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej odnoszących się do mięsa drobiowego ustanawia się Centralne Laboratorium Głównego Inspektoratu Bezpieczeństwa Żywności.

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz przepisów Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 1 i 2.

Art. 9. 1. Inspekcja wydaje świadectwa potwierdzające pochodzenie mięsa wołowego z dorosłych osobników męskich, uprawniające do otrzymania refundacji wywozowych, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej dotyczących warunków udzielania specjalnych refundacji wywozowych do niektórych rodzajów wołowiny bez kości oraz w przepisach Unii Europejskiej dotyczących przyznawania specjalnych refundacji eksportowych w sektorze wołowiny i cielęciny.

2. Świadectwa, o których mowa w ust. 1, są wydawane na wniosek przedsiębiorcy, złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Inspekcję, po dokonaniu oceny mięsa wołowego w zakresie potwierdzenia jego tożsamości.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności:

12)              nazwę, siedzibę i adres albo imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;

13)              numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany;

14)              informacje o:

a)      dacie i miejscu uboju oraz liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju, jeżeli wnioskodawca dokonuje uboju,

b)      dacie i miejscu uboju, liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju oraz dacie i miejscu odkostnienia mięsa i liczbie tusz przeznaczonych do odkostnienia mięsa, jeżeli wnioskodawca dokonuje odkostnienia,

c)      państwie przeznaczenia.

4. Do oceny mięsa wołowego i wydawania świadectw, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 61 ust. 2 i 3 oraz 5 – 8.

5. Za dokonanie czynności związanych z oceną mięsa wołowego, przeprowadzenie badań laboratoryjnych i wydanie świadectw, o których mowa w ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości równej opłacie za dokonanie oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, przeprowadzenie badań laboratoryjnych i wydanie świadectwa jakości handlowej, w sposób i w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 61 ust. 9 pkt 2.

Art. 10. 1. Inspekcja prowadzi kontrole prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej oraz Wspólnej Polityki Rybackiej, z wyłączeniem refundacji eksportowych oraz działań objętych Planem Rozwoju Obszarów Wiejskich, zwane dalej "kontrolami".

2. Kontrole są prowadzone na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 4045/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli przez Państwa Członkowskie transakcji stanowiących część systemu finansowania przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej i uchylającego dyrektywę 77/435/EWG (Dz. Urz. WE L 388 z 30.12.1989, str. 18; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 9, str. 208, z późn. zm.[3])), zwanym dalej "rozporządzeniem nr 4045/89".

3. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym do:

1)     przeprowadzania analizy ryzyka w rozumieniu rozporządzenia nr 4045/89 w zakresie prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej oraz Wspólnej Polityki Rybackiej, z wyłączeniem refundacji eksportowych;

2)     opracowywania projektu rocznego planu kontroli, o którym mowa w rozporządzeniu nr 4045/89;

3)     przekazywania Głównemu Inspektorowi Bezpieczeństwa Żywności planu kontroli.

4. Do przeprowadzania kontroli, w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 4045/89, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 4.

5. Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa protokół z kontroli wraz z dokumentacją jej dotyczącą w terminie 30 dni od dnia zakończenia kontroli.

Art. 11. 1. Organy Inspekcji, przy wykonywaniu swoich zadań, współpracują z właściwymi organami administracji rządowej, państwowymi jednostkami organizacyjnymi i jednostkami samorządu terytorialnego oraz organami samorządu lekarsko-weterynaryjnego.

2. Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności, w drodze porozumień zawieranych z właściwymi organami jednostek i służb, o których mowa w ust. 1, ustala szczegółowy sposób współdziałania Inspekcji z tymi jednostkami i służbami.

Art. 12. Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności jest organem właściwym do prowadzenia rejestru umów w sprawach rozmnażania nasion w państwach trzecich, zgodnie z rozporządzeniem nr 2514/78/EWG z dnia 26 października 1978 r. w sprawie rejestracji w Państwach Członkowskich umów w sprawach rozmnażania nasion w państwach trzecich (Dz. Urz. WE L 301, 28.10.1978, z późn. zm.).

Art. 13. 1. Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności współpracuje i reprezentuje Inspekcję przed organami Unii Europejskiej i państw trzecich oraz innymi organizacjami międzynarodowymi, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem, właściwymi do spraw:

4)     weterynarii;

5)     zdrowia roślin i nasiennictwa;

6)     jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

2. Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności przekazuje Komisji Europejskiej wszelkie informacje wymagane przez tę Komisję z zakresu wymienionego w ust. 1.

3. Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności może wystąpić z wnioskiem do Komisji Europejskiej o wsparcie finansowe na cele fitosanitarne i jest odpowiedzialny za prawidłowe wydatkowanie przyznanych środków.

Art. 14. 1. Na terenach i w stosunku do jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej oraz jednostek wojsk obcych przebywających na tych terenach zadania określone w art. 3 pkt 1 wykonuje Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego.

2. Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego wykonuje swoje zadania przy pomocy Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej.

3. Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego lub osoba przez niego upoważniona może uczestniczyć w prowadzonej przez organy Inspekcji:

7)        weterynaryjnej kontroli granicznej środków transportu, w tym okrętów i statków powietrznych wykorzystywanych do przewozu zwierząt lub produktów pochodzenia zwierzęcego na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz wojsk obcych;

8)        kontroli zakładów zaopatrujących lub ubiegających się o zaopatrywanie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w produkty pochodzenia zwierzęcego.

4. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, organizację oraz szczegółowe warunki i tryb wykonywania zadań przez Wojskową Inspekcję Weterynaryjną, uwzględniając rodzaj i charakter zadań, kompetencje i wymagania niezbędne do sprawowania nadzoru oraz możliwość skutecznego wykonywania tych zadań.

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, w drodze rozporządzenia, określi formy współpracy organów Inspekcji z Wojskową Inspekcją Weterynaryjną, uwzględniając:

9)        sposób i tryb wzajemnego przekazywania informacji z zakresu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 – 4;

10)    zakres tej współpracy przy zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;

11)    warunki i sposób organizacji, uczestnictwa i prowadzenia wspólnych szkoleń Inspekcji i Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej.

Art. 15. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób współpracy organów Inspekcji z organami celnymi, w tym przy kontroli przemieszczanych w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, mając na względzie zapewnienie sprawnej kontroli przeprowadzanej przez te organy oraz ochronę zdrowia publicznego.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na których jest dokonywana kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych sprowadzanych z zagranicy, mając na względzie zabezpieczenie wprowadzania do obrotu artykułów rolno-spożywczych spełniających wymagania w zakresie jakości handlowej oraz uwzględniając możliwości organizacyjne i techniczne Inspekcji.

Rozdział 2

Organizacja Inspekcji

Art. 16. 1. Organami Inspekcji są:

12)              Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności;

13)              wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności, jako kierownik wojewódzkiej inspekcji bezpieczeństwa żywności wchodzącej w skład zespolonej administracji rządowej w województwie;

14)              powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności, jako kierownik powiatowej inspekcji bezpieczeństwa żywności wchodzącej w skład niezespolonej administracji rządowej;

15)              graniczny inspektor bezpieczeństwa żywności.

2. Zadania organów Inspekcji w zakresie, o którym mowa w art. 4 wykonują:

1)  lekarze weterynarii i inne osoby zatrudnione w Inspekcji oraz lekarze weterynarii wyznaczeni do wykonywania określonych czynności;

2)  osoby niebędące lekarzami weterynarii wyznaczone do wykonywania określonych czynności o charakterze pomocniczym.

3. Lekarze weterynarii wyznaczeni do wykonywania określonych czynności oraz osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 2, wykonują powierzone czynności pod nadzorem i w imieniu organów Inspekcji.

4. Lekarze weterynarii, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są urzędowymi lekarzami weterynarii.

5. Zadania i czynności zatwierdzonego lekarza weterynarii określone w przepisach Unii Europejskiej wykonuje urzędowy lekarz weterynarii.

Art. 17. 1. Inspekcją kieruje Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Głównym Inspektorem” będący centralnym organem administracji rządowej. podległym ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa.

2. Nadzór nad wykonywaniem zadań Inspekcji, o których mowa w art. 4 – 5 sprawuje minister właściwy do spraw rolnictwa.

3. Nadzór nad wykonywaniem zadań Inspekcji, o których mowa w art. 6 sprawuje minister właściwy do spraw rynków rolnych.

4. Główny Inspektor wyłoniony w drodze konkursu jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw rolnictwa. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora. Kadencja Głównego Inspektora trwa 5 lat, licząc od dnia powołania. Główny Inspektor pełni obowiązki do dnia powołania jego następcy.

5. Zastępcę Głównego Inspektora – Głównego Lekarza Weterynarii i dwóch pozostałych Zastępców Głównego Inspektora powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rolnictwa, na wniosek Głównego Inspektora.

6. Główny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Inspektoratu Bezpieczeństwa Żywności, zwanego dalej „Głównym Inspektoratem”.

7. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze zarządzenia, statut Głównego Inspektoratu, uwzględniając możliwość realizacji zadań Inspekcji.

8. Statut Głównego Inspektoratu określa w szczególności organizację wewnętrzną Głównego Inspektoratu, w tym rodzaje komórek organizacyjnych wchodzących w jego skład.

Art. 18. 1. Głównym Inspektorem może być osoba, która posiada wyższe wykształcenie oraz co najmniej 7 – letni staż pracy w administracji publicznej, na stanowiskach kierowniczych, w zakresie realizacji zadań związanych z:

16)              weterynarią lub

17)              ochroną roślin lub nasiennictwem, lub

18)              kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

2. Zastępcą Głównego Inspektora – Głównym Lekarzem Weterynarii może być osoba, która:

19)              jest lekarzem weterynarii posiadającym prawo wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

20)              posiada co najmniej 7 – letni staż pracy w administracji publicznej, na stanowiskach kierowniczych, w zakresie realizacji zadań związanych z weterynarią;

21)              posiada tytuł specjalisty z epizootiologii i administracji weterynaryjnej lub higieny zwierząt rzeźnych i żywności pochodzenia zwierzęcego.

3. Zastępcą Głównego Inspektora może być osoba, która posiada co najmniej 7 – letni staż pracy w administracji publicznej, na stanowiskach kierowniczych, w zakresie realizacji zadań związanych z ochroną roślin lub nasiennictwem albo kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Art. 19. 1. Wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności oraz graniczny inspektor bezpieczeństwa żywności podlegają Głównemu Inspektorowi.

2. Powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności podlega wojewódzkiemu inspektorowi bezpieczeństwa żywności.

3. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową organizację Inspekcji, siedziby oraz terytorialny zakres działania wojewódzkich, powiatowych i granicznych inspektorów bezpieczeństwa żywności, biorąc pod uwagę:

22)    zasadniczy podział terytorialny państwa, z tym, że zakres działania powiatowego inspektora bezpieczeństwa żywności może obejmować kilka powiatów;

23)    możliwości finansowe i organizacyjne Inspekcji;

24)    potrzebę zapewnienia realizacji zadań Inspekcji na obszarze całego kraju.

Art. 20. 1. Powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności wykonuje zadania Inspekcji, o których mowa w art. 4 – 5.

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Główny Inspektor może powierzyć powiatowemu inspektorowi bezpieczeństwa żywności, wykonywanie zadań, o których mowa w art. 6.

Art. 21. 1.  Wojewódzkim inspektorem bezpieczeństwa żywności może być osoba, która:

25)    jest lekarzem weterynarii posiadającym prawo wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

26)    posiada:

a)      co najmniej 5-letni staż pracy w administracji publicznej w zakresie realizacji zadań związanych z weterynarią,

b)      tytuł specjalisty z epizootiologii i administracji weterynaryjnej lub higieny zwierząt rzeźnych i żywności pochodzenia zwierzęcego.

2. Zastępcą wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności może być osoba, która posiada:

1)     wyższe wykształcenie;

2)     co najmniej 5-letni staż pracy w administracji publicznej w zakresie realizacji zadań związanych z ochroną roślin lub nasiennictwem.

Art. 22. 1. Powiatowym inspektorem bezpieczeństwa żywności oraz granicznym inspektorem bezpieczeństwa żywności może być osoba, która:

1)  jest lekarzem weterynarii posiadającym prawo wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)  posiada:

a)  co najmniej 3-letni staż pracy w administracji publicznej w zakresie realizacji zadań związanych z weterynarią;

b) tytuł specjalisty z epizootiologii i administracji weterynaryjnej lub higieny zwierząt rzeźnych i żywności pochodzenia zwierzęcego.

2. Zastępcą powiatowego i granicznego inspektora bezpieczeństwa żywności może być osoba, która posiada:

1)        wyższe wykształcenie;

2)        co najmniej 3-letni staż pracy w administracji publicznej w zakresie realizacji zadań związanych z ochroną roślin lub nasiennictwem.

Art. 23. 1. Kandydaci na stanowiska wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności oraz jego zastępcy są wyłaniani w wyniku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego przez Głównego Inspektora.

2. Wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności oraz jego zastępcę powołuje i odwołuje wojewoda na wniosek Głównego Inspektora.

3. Powiatowego i granicznego inspektora bezpieczeństwa żywności oraz ich zastępcę powołuje i odwołuje wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w ust. 1, w tym w szczególności sposób ogłaszania o zamiarze przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego, oraz skład i zasady działania komisji kwalifikacyjnej, a także szczegółowe wymagania odnośnie kandydatów, mając na uwadze dobór osób o odpowiednich kwalifikacjach i umiejętnościach.

Art. 24. Czynności wynikające ze stosunku pracy wobec:

1)                  wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności oraz jego zastępcy – wykonuje wojewoda w porozumieniu z Głównym Inspektorem;

2)                  powiatowego i granicznego inspektora bezpieczeństwa żywności oraz jego zastępcy – wykonuje wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności.

Art. 25. 1. Główny Inspektor może zawiesić w wykonywaniu obowiązków wojewódzkiego, powiatowego lub granicznego inspektora bezpieczeństwa żywności lub jego zastępcę, jeżeli jego działalność lub działalność kierowanego przez niego inspektoratu może zagrozić prawidłowemu wykonywaniu zadań Inspekcji na obszarze właściwości tych organów. Podejmując decyzję o zawieszeniu, Główny Inspektor wyznacza osobę pełniącą obowiązki zawieszonego organu.

2. Okres zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, trwa do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego lub dyscyplinarnego w rozumieniu przepisów o służbie cywilnej.

3. W stosunku do powiatowego i granicznego inspektora bezpieczeństwa żywności i jego zastępcy kompetencje Głównego Inspektora, o których mowa w ust. 1, przysługują wojewódzkiemu inspektorowi bezpieczeństwa żywności.

Art. 26. 1. Wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności wykonuje swoje zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektoratu bezpieczeństwa żywności, którego jest kierownikiem.

2. Powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności wykonuje swoje zadania przy pomocy powiatowego inspektoratu bezpieczeństwa żywności, którego jest kierownikiem.

3. Graniczny inspektor bezpieczeństwa żywności wykonuje swoje zadania przy pomocy granicznego inspektoratu bezpieczeństwa żywności, którego jest kierownikiem. W ramach granicznego inspektoratu bezpieczeństwa żywności funkcjonują graniczne posterunki kontroli zatwierdzane na podstawie odrębnych przepisów.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze zarządzenia, organizację wojewódzkich, powiatowych i granicznych inspektoratów bezpieczeństwa żywności, mając na względzie prawidłowość realizacji zadań, o których mowa w art. 4 – 7.

Art. 27. 1. Koszty działalności Inspekcji i wykonywania zadań, o których mowa w art. 4 – 7, są pokrywane z budżetu państwa.

2. Wojewódzkie, powiatowe i graniczne inspektoraty bezpieczeństwa żywności są państwowymi jednostkami budżetowymi.

3. W budżetach wojewodów wyodrębnia się środki przeznaczone na:

1)  zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt i chorób odzwierzęcych podlegających obowiązkowi zwalczania, w tym na odszkodowania, zapomogi i nagrody oraz zadania wynikające z planów gotowości zwalczania chorób zakaźnych zwierząt;

2)  badania kontrolne zakażeń zwierząt;

3)  monitorowanie chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych podlegających obowiązkowi monitorowania oraz związanej z nimi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u zwierząt, w produktach pochodzenia zwierzęcego i środkach żywienia zwierząt;

4)  prowadzenie monitorowania substancji niedozwolonych, pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów leczniczych i skażeń promieniotwórczych u zwierząt, w ich wydzielinach i wydalinach, w tkankach lub narządach zwierząt, w produktach pochodzenia zwierzęcego, w wodzie przeznaczonej do pojenia zwierząt oraz środkach żywienia zwierząt;

5)  realizację rocznych planów urzędowej kontroli środków żywienia zwierząt i pasz leczniczych.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje wydatków, które mogą być finansowane ze środków, wyodrębnionych w budżetach wojewodów, ponoszonych przez inspektoraty bezpieczeństwa żywności na realizację zadań, o których mowa w ust. 3, mając na względzie pełną ewidencję wydatków ponoszonych przez Inspekcję na realizację tych zadań oraz potrzebę racjonalnego wydatkowania środków budżetowych.

Art. 28. 1. Główny Inspektor:

1)                  ustala ogólne kierunki działania Inspekcji i wydaje instrukcje określające sposób jej postępowania, w tym instrukcje dotyczące stosowania przez organy Inspekcji przepisów Unii Europejskiej;

2)                  koordynuje, kontroluje i nadzoruje wykonywanie zadań przez wojewódzkich inspektorów bezpieczeństwa żywności oraz powiatowych i granicznych lekarzy weterynarii;

3)                  może wydawać wojewódzkim, powiatowym i granicznym inspektorom bezpieczeństwa żywności wiążące wytyczne i polecenia dotyczące podjęcia określonych czynności oraz żądać od nich informacji z zakresu ich działania; wytyczne i polecenia nie mogą dotyczyć rozstrzygnięć co do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej;

4)                  zarządza systemem wymiany informacji, o którym mowa w art. 66;

5)                  inicjuje i organizuje szkolenia dla pracowników Inspekcji;

6)                  utrzymuje rezerwę szczepionek, biopreparatów i produktów biobójczych oraz innych środków niezbędnych do diagnozowania i zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób odzwierzęcych, oraz monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, a także związanej z nimi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u zwierząt, w produktach pochodzenia zwierzęcego i środkach żywienia zwierząt;

7)                  jest odpowiedzialny za zbieranie informacji dotyczących wszystkich stwierdzonych przypadków niebezpiecznej żywności pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i środków żywienia zwierząt - w zakresie objętym kompetencjami Inspekcji oraz Inspekcji Handlowej - i za przekazywanie tych informacji do krajowego punktu kontaktowego sieci systemu RASFF;

8)                  wydaje pozwolenia na wwóz środków ochrony roślin niedopuszczonych do obrotu, a przeznaczonych do celów naukowo-badawczych;

9)                  może upoważnić osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej do wykonywania zadań Inspekcji w zakresie:

a)      przeprowadzania kontroli, w tym pobierania prób, oceny i badań laboratoryjnych roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów,

b)      przeprowadzania kontroli warunków wykonania zabiegów zapobiegających rozprzestrzenianiu się organizmów szkodliwych, wymaganych w przepisach innych państw,

c)      przeprowadzania kontroli jednostek upoważnionych do prowadzenia badań sprawności technicznej opryskiwaczy,

d)      przeprowadzania kontroli jednostek upoważnionych do badań skuteczności działania środków ochrony roślin, prowadzonych w ramach dopuszczania ich do obrotu,

e)      wydawania certyfikatów dla producentów stosujących integrowaną produkcję,

f)        zaopatrywania roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów bądź dokumentów im towarzyszących w oznakowania wymagane w przepisach innych państw.

1)                  współpracuje z Międzynarodowym Urzędem do Spraw Epizootii oraz innymi organizacjami międzynarodowymi;

2)                  dokonuje analiz i ocen sytuacji epizootycznej, bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego i wymagań weterynaryjnych przy ich produkcji;

3)                  opracowuje krajowe programy dotyczące realizacji zadań, o których mowa w art. 23 ust. 3;

4)                  prowadzi listę osób, o których mowa w art. 43 ust. 3;

5)                  tworzy podpunkt krajowego punktu kontaktowego (PKPK) sieci systemu RASFF realizującego zadania, o których mowa w art. 4 pkt 9, i kieruje pracami tego podpunktu;

6)                  reprezentuje Inspekcję na zewnątrz;

7)                  może inicjować, organizować i prowadzić działalność informacyjną i szkoleniową dla podmiotów podlegających nadzorowi Inspekcji;

8)                  wykonuje inne zadania określone w przepisach odrębnych.

2. Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 10 – 14, wykonuje w imieniu Głównego Inspektora Zastępca Głównego Inspektora – Główny Lekarz Weterynarii.

Art. 29. 1. Główny Inspektor współpracuje z organami, o których mowa w art. 1 pkt 2, oraz Komisją Europejską w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem prawodawstwa dotyczącego ochrony roślin i nasiennictwa, jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz prawodawstwa weterynaryjnego. Informację o sposobie i zakresie tej współpracy minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje organom centralnym państw członkowskich Unii Europejskiej odpowiedzialnym za przestrzeganie stosowania prawodawstwa weterynaryjnego oraz Komisji Europejskiej.

2. Główny Inspektor w zakresie realizacji zadania, o którym mowa w ust. 1, działa z urzędu lub na wniosek organów, o których mowa w art. 1 pkt 2, lub Komisji Europejskiej.

3. Główny Inspektor, realizując zadanie, o którym mowa w ust. 1, przekazuje informacje uzyskane przez organy Inspekcji przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 3 ust. 2.

4. Główny Inspektor może odmówić przekazania informacji organom, o których mowa w art. 1 pkt 2, lub podjęcia działań, jeżeli mogłoby to stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa, podając uzasadnienie tej odmowy.

5. Do informacji, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepisy o ochronie informacji niejawnych.

6. Informacje, o których mowa w ust. 3, dotyczące działań:

1)  naruszających lub mogących naruszać prawodawstwo weterynaryjne w stopniu zagrażającym zdrowiu publicznemu lub

2)  mających szczególne znaczenie dla Unii Europejskiej lub powodujących konsekwencje dla poszczególnych państw członkowskich

– Główny Inspektor, po porozumieniu z Komisją Europejską i organami, o których mowa w art. 1 pkt 2, zainteresowanych państw członkowskich oraz w przypadku braku innych środków zapobiegawczych, podaje do publicznej wiadomości w środkach masowego przekazu.

7. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb współpracy Głównego Inspektor z organami, o których mowa w art. 1 pkt 2, oraz Komisją Europejską, biorąc pod uwagę:

1)    prawidłowe stosowanie prawodawstwa weterynaryjnego;

2)    wykrywanie naruszeń tego prawodawstwa i zapobieganie im;

3)    konieczność informowania o zawieranych z państwami trzecimi umowach lub porozumieniach w zakresie weterynarii.

8. Główny Inspektor składa, do dnia 31 marca, ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa sprawozdanie z realizacji zadań Inspekcji w roku ubiegłym.

Art. 30. 1. Wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności:

9)                  ustala kierunki działania, wydaje instrukcje określające sposób postępowania powiatowych inspektorów bezpieczeństwa żywności na obszarze województwa oraz kontroluje sposób wykonywania przez nich zadań Inspekcji, określonych w art. 4 – 7;

10)              może wydawać powiatowym inspektorom bezpieczeństwa żywności polecenia dotyczące podjęcia określonych czynności oraz żądać od nich informacji z zakresu ich działania;

11)              dokonuje analiz i ocen sytuacji epizootycznej, bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego, środków żywienia zwierząt i wymagań weterynaryjnych przy ich produkcji na obszarze województwa;

12)              opracowuje wojewódzkie programy dotyczące realizacji zadań, o których mowa w art. 27 ust. 3;

13)              organizuje szkolenia dla pracowników Inspekcji;

14)              nadzoruje na obszarze województwa działanie systemów informatycznych utworzonych i użytkowanych przez Inspekcję.

2. Wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności oraz graniczny inspektor bezpieczeństwa żywności do dnia 31 marca, a na żądanie, w każdym czasie, przekazują Głównemu Inspektorowi informacje o realizacji zadań Inspekcji odpowiednio na obszarze województwa albo w terytorialnym zakresie działania granicznego inspektora bezpieczeństwa żywności.

3. Powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności do dnia 28 lutego, a na żądanie, w każdym czasie, przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi bezpieczeństwa żywności informacje o realizacji zadań Inspekcji w terytorialnym zakresie działania powiatowego inspektora bezpieczeństwa żywności

Rozdział 3

Ogólne zasady funkcjonowania oraz przeprowadzania kontroli przez Inspekcję

Art. 31. 1. W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań Inspekcji, o których mowa w art. 4 – 5, organem pierwszej instancji jest powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności chyba, że przepisy odrębne stanowią inaczej.

2. W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań Inspekcji, o których mowa w art. 6, organem pierwszej instancji jest wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności chyba, że przepisy odrębne stanowią inaczej.

3. W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia, w stosunku do:

1)  powiatowego inspektora bezpieczeństwa żywności - jest wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności;

2)  wojewódzkiego i granicznego inspektora bezpieczeństwa żywności - jest Główny Inspektor.

4. Organ wyższego stopnia może podejmować wszelkie czynności należące do zakresu działania organu niższego stopnia, jeżeli jest to uzasadnione szczególną wagą lub zawiłością sprawy. W tych przypadkach organ wyższego stopnia staje się organem pierwszej instancji.

5. O podjęciu czynności, o których mowa w ust. 4, organ wyższego stopnia powiadamia organ pierwszej instancji.

Art. 32. 1. Główny Inspektor oraz wojewódzcy i powiatowi inspektorzy bezpieczeństwa żywności mogą upoważniać na piśmie pracowników Inspekcji do załatwiania spraw w ich imieniu, w tym do przeprowadzania czynności kontrolnych, wydawania decyzji administracyjnych.

2. Upoważnienie może być udzielone pracownikowi Inspekcji, zwanemu dalej „inspektorem”, który:

15)    ukończył studia wyższe;

16)    odbył służbę przygotowawczą;

17)    zdał egzamin przed komisją powołaną przez Głównego Inspektora z zakresu znajomości wybranych przepisów dotyczących zagadnień, o których mowa w art. 4-6 ustawy i otrzymał stosowne zaświadczenie.

3. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, wydaje Główny Inspektor i jest ono ważne przez okres 5 lat.

4. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

18)    numer upoważnienia;

19)    wskazanie podstawy prawnej przeprowadzenia kontroli;

20)    oznaczenie organu kontroli;

21)    imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej;

22)    określenie zakresu kontroli;

23)    oznaczenie przedsiębiorcy objętego kontrolą;

24)    wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

25)    podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;

26)    pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy;

27)    termin ważności upoważnienia.

5. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, może być w każdym czasie cofnięte, w szczególności w przypadku niewłaściwego wykonywania zadań przez inspektora.

6. Główny Inspektor oraz wojewódzcy i powiatowi inspektorzy bezpieczeństwa żywności prowadzą rejestry upoważnień, o których mowa w ust. 1.

Art. 33. 1. Inspektorzy oraz osoby wyznaczone na podstawie art. 43 są obowiązani przy wykonywaniu swoich czynności posiadać upoważnienie i nosić na widocznym miejscu odznakę identyfikacyjną.

2. Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych inspektor okazuje legitymację służbową oraz pisemne upoważnienie do przeprowadzania kontroli oraz zapoznaje kontrolowanego z jego prawami i obowiązkami.

3. Inspektorzy oraz osoby, o których mowa w art. 43, przeprowadzający czynności kontrolne nie mają obowiązku uzyskiwania przepustek przewidzianych w regulaminie wewnętrznym podmiotu kontrolowanego oraz nie podlegają rewizji osobistej.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzory upoważnienia i odznaki identyfikacyjnej, mając na względzie potrzebę zapewnienia identyfikacji osób uprawnionych do przeprowadzania kontroli w imieniu Inspekcji.

Art. 34. 1. Inspektorzy oraz osoby wyznaczone na podstawie art. 43 i 45, w zakresie wykonywania czynności, mają prawo w każdym czasie do:

1)  przeprowadzania kontroli gospodarstw, centrów (organizacji), zakładów, instalacji, urządzeń, innych pomieszczeń lub środków transportu kontrolowanych jednostek;

2)  pobierania nieodpłatnie, za potwierdzeniem, próbek do badań:

3)  żądania pisemnych lub ustnych informacji w zakresie objętym przedmiotem kontroli;

4)  żądania okazywania i udostępniania dokumentów lub danych informatycznych w zakresie, o którym mowa w pkt 4.

2. Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1, podmioty kontrolowane są obowiązane zapewnić inspektorom oraz osobom wyznaczonym na podstawie art. 43 i 45 pomoc niezbędną do wykonywania ich obowiązków.

3. Do osób wyznaczonych na podstawie art. 43, w zakresie wykonywania przez nich zadań Inspekcji, przepisy art. 37 – 39 stosuje się odpowiednio.

Art. 35. 1. Inspektorzy oraz osoby, o których mowa w art. 43, w zakresie wykonywania czynności określonych w ustawie podlegają ochronie prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.

2. Powiatowy albo wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności może wystąpić do właściwego miejscowo komendanta Policji z wnioskiem o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia kontroli przez Inspekcję. Na wniosek powiatowego albo wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności właściwy miejscowo komendant Policji zapewnia pomoc przy przeprowadzaniu kontroli.

3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób wykonywania przez inspektorów kontroli, mając na względzie częstotliwość i prawidłowość jej przeprowadzania.

Art. 36. 1. Czynności kontrolne przeprowadza się w miejscach i w czasie wykonywania działalności lub w siedzibie podmiotu kontrolowanego, w jego obecności lub w obecności osoby upoważnionej przez ten podmiot.

2. Czynności kontrolne mogą być przeprowadzane także w siedzibie Głównego Inspektora, wojewódzkich inspektorów bezpieczeństwa żywności lub powiatowych inspektorów bezpieczeństwa żywności, jeżeli jest to niezbędne do właściwego prowadzenia i wyjaśnienia sprawy.

3. W toku czynności kontrolnych inspektorzy oraz osoby, o których mowa w art. 43, mogą:

28)              dokonywać sprawdzania akt i dokumentów oraz ewidencji i informacji lub danych w zakresie objętym kontrolą, sporządzania ich niezbędnych kopii, potwierdzonych przez podmiot kontrolowany lub osoby upoważnionej przez ten podmiot oraz urzędowego tłumaczenia na język polski, w przypadku, gdy są sporządzone w języku obcym;

29)              dokonywać badania przebiegu określonych czynności;

30)              legitymować osoby w celu stwierdzenia ich tożsamości, jeżeli jest to niezbędne na potrzeby postępowania kontrolnego;

31)              żądać od podmiotu kontrolowanego lub jego przedstawiciela niezwłocznego usunięcia uchybień porządkowych i organizacyjnych;

32)              żądać od podmiotu kontrolowanego lub jego przedstawiciela udzielania, w wyznaczonym terminie, pisemnych lub ustnych wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli;

33)              przesłuchiwać osoby w charakterze strony lub świadka, jeżeli jest to niezbędne do wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności sprawy;

34)              zasięgać opinii biegłych, jeżeli jest to niezbędne na potrzeby postępowania kontrolnego;

35)              zabezpieczać dowody.

Art. 37. 1. Zabezpieczenie dowodów na czas niezbędny do przeprowadzenia czynności kontrolnych następuje na podstawie postanowienia o zabezpieczeniu.

2. Na postanowienie o zabezpieczeniu przysługuje zażalenie do Głównego Inspektora.

3. Do postanowień o zabezpieczeniu stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 38. 1. Zabezpieczenie dowodów następuje przez dokonanie co najmniej jednej z następujących czynności:

36)              oddanie dowodów na przechowanie przez podmiot kontrolowany w oddzielnym, zamkniętym i opieczętowanym lub zaplombowanym pomieszczeniu;

37)              opieczętowanie dowodów i oddanie ich za pokwitowaniem na przechowanie podmiotowi kontrolowanemu;

38)              zabranie dowodów, za pokwitowaniem, do przechowania przez Głównego Inspektora lub wojewódzkiego inspektora w przypadku braku możliwości zabezpieczenia i przechowywania dowodów przez podmiot kontrolowany.

2. Zabezpieczenie artykułów rolno-spożywczych polega na oddaniu ich pod nadzór kierownikowi lub innemu pracownikowi kontrolowanej jednostki z zakazem wprowadzenia tych artykułów do obrotu.

3. Zabezpieczenie pomieszczeń następuje przez ich zamknięcie i opieczętowanie lub zaplombowanie.

4. Uzyskane w wyniku kontroli informacje, dokumenty i inne dane, dotyczące w szczególności stosowanej przez kontrolowanego technologii, nie mogą być przekazywane oraz ujawniane innym organom, jeżeli nie wymaga tego dobro publiczne lub jeżeli nie wynika to z odrębnych przepisów.

Art. 39. 1. Z przeprowadzonych czynności i ustaleń kontrolnych sporządza się protokół kontroli w dwóch egzemplarzach, z których jeden pozostawia się podmiotowi kontrolowanemu.

2. Protokół kontroli zawiera w szczególności:

39)              czas trwania postępowania kontrolnego;

40)              imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej inspektora przeprowadzającego czynności kontrolne;

41)              nazwę, siedzibę i adres podmiotu kontrolowanego;

42)              opis stanu faktycznego, stwierdzonego w toku przeprowadzanego postępowania kontrolnego, ze szczególnym uwzględnieniem ujawnionych nieprawidłowości wraz z określeniem naruszonego przepisu ustawy, przepisów o nasiennictwie lub przepisów innych ustaw;

43)              opis nieprawidłowości usuniętych w toku kontroli;

44)              informację o zabezpieczonych dowodach i pobranych próbach;

45)              ewentualne zalecenia pokontrolne.

3. Protokół kontroli podpisuje inspektor i podmiot kontrolowany. Odmowę podpisania protokołu przez podmiot kontrolowany odnotowuje się w protokole kontroli. Odmowa podpisania protokołu kontroli nie stanowi przeszkody do prowadzenia dalszego postępowania.

4. Podmiot kontrolowany może zgłosić do ustaleń zawartych w protokole kontroli umotywowane zastrzeżenia, w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu, do organu zlecającego kontrolę.

5. W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 4, organ zlecający kontrolę rozpatruje wniesione zastrzeżenia w ciągu 7 dni od dnia ich wniesienia i, jeżeli to konieczne, zleca przeprowadzenie dodatkowej kontroli. W przypadku uznania zgłoszonych zastrzeżeń wprowadza się zmiany w formie aneksu do protokołu.

6. Aneks do protokołu, o którym mowa w ust. 5, podpisuje przeprowadzający czynności kontrolne, sporządzający aneks i podmiot kontrolowany.

7. W przypadku nieuznania zastrzeżeń w całości lub w części organ zlecający kontrolę przekazuje niezwłocznie swoje stanowisko na piśmie zgłaszającemu zastrzeżenia.

Art. 40. Podmiot kontrolowany jest obowiązany poinformować organ Inspekcji, w terminie 30 dni od dnia otrzymania zaleceń pokontrolnych, o sposobie ich wykonania.

Art. 41. Przepisów art. 39 – 40 nie stosuje się przy przeprowadzaniu kontroli granicznej.

Art. 42. 1. Inspektorzy podczas wykonywania czynności służbowych związanych z kontrolą graniczną są obowiązani do noszenia umundurowania i odznaki Inspekcji.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

46)              szczegółowe zasady przydziału umundurowania i okres jego zużycia;

47)              wzory, kolory i normy umundurowania;

48)              wzór odznaki;

49)              szczegółowe zasady i sposób noszenia umundurowania i odznaki;

50)              wysokość i warunki przyznawania równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie oraz za okresowe czyszczenie munduru;

51)              stanowiska pracy, na których zatrudnione osoby są uprawnione do noszenia umundurowania i odznaki, w zależności od rodzaju i zakresu wykonywanych zadań

- biorąc pod uwagę ilość i rodzaje składników umundurowania oraz okres używalności tych składników.

Rozdział 4

Szczególne zasady przeprowadzania kontroli weterynaryjnej

Art. 43. 1. Jeżeli powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji określonych w art. 4, może:

1) wyznaczać na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji do:

a)  ochronnych szczepień i badań rozpoznawczych,

b) sprawowania nadzoru nad miejscami gromadzenia, skupu lub sprzedaży zwierząt, targowiskami oraz wystawami, pokazami lub konkursami zwierząt,

c)  badania zwierząt umieszczanych na rynku, przeznaczonych do wywozu oraz wystawiania świadectw zdrowia,

d) sprawowania nadzoru nad ubojem zwierząt rzeźnych, w tym badania przedubojowego i poubojowego, oceny mięsa i nadzoru nad przestrzeganiem przepisów o ochronie zwierząt w trakcie uboju,

e)  badania mięsa zwierząt łownych,

f)  sprawowania nadzoru nad rozbiorem, przetwórstwem lub przechowywaniem mięsa i wystawiania wymaganych świadectw zdrowia,

g)  sprawowania nadzoru nad punktami odbioru mleka, jego przetwórstwem oraz przechowywaniem produktów mleczarskich,

h)  sprawowania nadzoru nad wyładowywaniem ze statków rybackich i statków przetwórni produktów rybołówstwa, nad obróbką, przetwórstwem i przechowywaniem tych produktów oraz produktów akwakultury, ślimaków i żab,

i)   sprawowania nadzoru nad przetwórstwem i przechowywaniem jaj konsumpcyjnych i produktów jajecznych,

j)  pobierania próbek do badań,

k) sprawowania nadzoru nad sprzedażą bezpośrednią;

2) wyznaczać osoby niebędące pracownikami Inspekcji, posiadające odpowiednie kwalifikacje, do wykonywania niektórych czynności pomocniczych.

2. Wyznaczenie do wykonania czynności, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji administracyjnej powiatowego inspektora bezpieczeństwa żywności określającej rodzaj i zakres czynności przekazanych do wykonania.

3. Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez powiatowego inspektora bezpieczeństwa żywności umowy z osobami, o których mowa w ust. 1, określającej w szczególności sposób, zakres i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności.

4. Powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności prowadzi listę osób wyznaczonych do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1.

5. Uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2, i rozwiązanie umowy ze skutkiem natychmiastowym może nastąpić w przypadku:

1)  gdy wykonywanie czynności przez osobę wyznaczoną może spowodować zagrożenie dla zdrowia publicznego lub zwierząt;

2)  niewywiązywania się osoby wyznaczonej z powierzonych jej do wykonania czynności, w szczególności przez niewykonywanie ich terminowo;

3)  stwierdzenia zaniedbań w dokumentowaniu wykonywanych czynności;

4)  zawieszenia lub utraty prawa wykonywania zawodu przez lekarza weterynarii;

5)  złożenia wniosku przez osobę wyznaczoną.

6. Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Zastępcy Głównego Inspektora – Głównego Lekarza Weterynarii oraz Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia:

52)              zakres czynności wykonywanych przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz kwalifikacje osób wyznaczonych do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1,

53)              warunki i wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1

- mając na względzie zapewnienie odpowiedniego poziomu i jakości wykonywanych czynności.

7. Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, nie stanowi zatrudnienia w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

Art. 44. Do wydatków związanych z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1, zalicza się wydatki na:

1)  wynagrodzenia osób niebędących pracownikami Inspekcji;

2)  obsługę finansową;

3)  sprzęt i materiały związane z wykonywaniem tych czynności, w tym:

a)  do prowadzenia dokumentacji oraz gromadzenia i przesyłania danych,

b) odczynniki do badań na włośnie,

c)  odzież ochronną do badania przedubojowego i poubojowego zwierząt rzeźnych i mięsa;

4)  konserwację i naprawy sprzętu, o którym mowa w pkt 3;

5)  tusz i pieczęcie do znakowania mięsa;

6)  badania laboratoryjne niezbędne do wydania oceny mięsa;

7)  szkolenia lekarzy weterynarii oraz innych osób wykonujących te czynności;

8)  ponoszone przez wyznaczone osoby koszty, o których mowa w art. 70 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz w ust. 3 pkt 2;

9)  dojazdy pracowników Inspekcji w celu kontroli wykonywania powierzonych zadań.

Art. 45. 1. Organ Inspekcji, w przypadku stwierdzenia zagrożenia epizootycznego lub zagrożenia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego lub w przypadku gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia publicznego albo dla zabezpieczenia gospodarki narodowej przed poważnymi stratami, nakazuje, w drodze decyzji administracyjnej, lekarzowi weterynarii wykonywanie czynności koniecznych do likwidacji tego zagrożenia.

2. Nakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy:

1)  osób, które ukończyły 60 lat;

2)  kobiet w ciąży lub wychowujących dzieci w wieku do 14 lat;

3)  osób niepełnosprawnych.

3. Decyzję, o której mowa w ust. 1, na obszarze powiatu, w którym lekarz weterynarii mieszka lub jest zatrudniony, wydaje powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności, a w przypadku skierowania do wykonania czynności na obszarze innego powiatu - wojewódzki lekarz inspektor bezpieczeństwa żywności.

4. Wniesienie odwołania od decyzji, o której mowa w ust. 1, nie wstrzymuje jej wykonania.

5. Decyzja, o której mowa w ust. 1, stwarza obowiązek wykonywania czynności na okres do 3 miesięcy w miejscu określonym w decyzji.

6. Osobie skierowanej do wykonywania czynności pracodawca jest obowiązany udzielić urlopu bezpłatnego na czas określony w decyzji, o której mowa w ust. 3. Okres urlopu bezpłatnego zalicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze u tego pracodawcy.

7. Osobie, o której mowa w ust. 1, przysługuje zwrot kosztów przejazdu, zakwaterowania i wyżywienia na zasadach określonych w przepisach o ustalaniu oraz wysokości należności przysługującej pracownikom zatrudnionym w państwowych lub samorządowych jednostkach sfery budżetowej i określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy. Zwrot kosztów z tytułu zakwaterowania lub wyżywienia nie przysługuje w przypadku zapewnienia w miejscu wykonywania czynności bezpłatnego zakwaterowania lub wyżywienia.

8. Przez czas określony w decyzji, o której mowa w ust. 1, z osobą skierowaną do wykonania czynności przy zwalczaniu epizootii nie może być rozwiązany dotychczasowy stosunek pracy oraz nie może być dokonane wypowiedzenie umowy o pracę, chyba że istnieje podstawa do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

9. Wynagrodzenie osób, o których mowa w ust. 1, ustala się według przepisów wydanych na podstawie art. 43 ust. 6 pkt 2.

Art. 46. 1. Uprawnienia, o których mowa w art. 46 ust. 1, przysługują przedstawicielom służb weterynaryjnych Unii Europejskiej oraz innych państw członkowskich, przeprowadzających kontrole weterynaryjne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Kontrole, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w obecności właściwego organu Inspekcji.

Art. 47. Podmioty prowadzące działalność w obiektach nadzorowanych przez Inspekcję, w przypadku konieczności stałego wykonywania czynności przez inspektorów lub osoby wyznaczone na podstawie art. 43 i 45, są obowiązane do nieodpłatnego:

54)    udostępniania pomieszczeń biurowych, laboratoryjnych, socjalnych i magazynowych;

55)    odpowiedniego zabezpieczenia i wyposażenia stanowisk pracy dla przeprowadzających kontrolę.

Art. 48. 1. Stwierdzenie choroby zakaźnej zwierząt, w tym choroby odzwierzęcej, wydanie oceny mięsa, oceny zdrowotnej jakości produktów pochodzenia zwierzęcego, niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego, ubocznych produktów zwierzęcych oraz środków żywienia zwierząt może być poprzedzone przeprowadzeniem badań laboratoryjnych.

2. Badaniami laboratoryjnymi, w tym prowadzonymi w ramach monitorowania i badań kontrolnych, są objęte również szkodliwe dla ludzi i zwierząt czynniki biologiczne, chemiczne, fizyczne, odzwierzęce czynniki chorobotwórcze oraz związana z nimi oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe, określone w przepisach odrębnych.

3. Badania laboratoryjne przeprowadzają jednostki, o których mowa w rozdziale 10.

Rozdział 5

Świadectwa zdrowia oraz zaświadczenia o spełnianiu minimalnych standardów co do higieny i warunków utrzymania zwierząt w gospodarstwie

Art. 49. 1. Świadectwa zdrowia wystawia organ Inspekcji lub upoważniony przez ten organ urzędowy lekarz weterynarii, zwani dalej "wystawiającym świadectwo".

2. Wystawiający świadectwo powinien:

1)  posiadać wiedzę w zakresie przepisów zawartych w aktach prawnych, o których mowa w art. 1 pkt 3;

2)  znać zasady przeprowadzania kontroli weterynaryjnej oraz sposób wystawiania świadectw zdrowia.

3. Wystawiający świadectwo:

1)  poświadcza dane, co do których posiada wiedzę i które mogą być przez niego ustalone;

2)  podpisuje świadectwa zdrowia:

a)  prawidłowo wypełnione,

b) zwierząt lub produktów w rozumieniu przepisów o kontroli weterynaryjnej w handlu, które zostały przez niego skontrolowane.

4. Jeżeli wystawienie świadectwa zdrowia następuje na podstawie innych dokumentów, to wystawiający świadectwo jest obowiązany posiadać te dokumenty przed jego wystawieniem.

5. Wystawiający świadectwo może wystawić świadectwo zdrowia na podstawie danych, które zostały:

1)  ustalone przez osoby, o których mowa w art. 43 ust. 1, jeżeli wystawiający świadectwo może potwierdzić prawdziwość tych danych, lub

2)  uzyskane w wyniku realizacji programów monitorowania, planów badań kontrolnych, planów urzędowych kontroli, o których mowa w art. 28 ust. 2 pkt 3 i art. 30 ust. 1 pkt 4, oraz zatwierdzonych programów zapewnienia jakości, określonych w przepisach odrębnych;

3)  uzyskane podczas innych urzędowych kontroli przeprowadzanych przez uprawnione organy.

Art. 50. 1. Do wystawiającego świadectwo przepisy art. 24 i 25 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

2. Świadectwo zdrowia sporządza się w języku polskim oraz co najmniej w jednym z języków urzędowych państwa przeznaczenia w rozumieniu przepisów o kontroli weterynaryjnej w handlu.

3. Świadectwo zdrowia sporządza się w sposób zapewniający identyfikację wystawiającego świadectwo.

4. Wystawiający świadectwo przechowuje kopie wystawionych świadectw zdrowia przez 3 lata od dnia ich wystawienia.

Art. 51. 1. Organy Inspekcji kontrolują wydane świadectwa zdrowia.

2. Jeżeli zachodzi podejrzenie, że wystawiający świadectwo przerobił lub sfałszował świadectwo zdrowia, organ Inspekcji sprawujący nad nim nadzór może zawiesić go w czynnościach do czasu zakończenia postępowania karnego w tej sprawie.

Art. 52. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, program szkoleń dla wystawiających świadectwa, a także sposób prowadzenia tych szkoleń, biorąc pod uwagę:

1)  prawodawstwo weterynaryjne;

2)  zasady sporządzania świadectw;

3)  rodzaj i zakres stosowania testów i badań przeprowadzanych przed wystawieniem świadectwa.

Art. 53. Powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności wydaje zaświadczenia o spełnianiu minimalnych standardów co do higieny i warunków utrzymania zwierząt w gospodarstwie w zakresie niezbędnym do ubiegania się lub otrzymania pomocy finansowej albo dofinansowania ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR).

Rozdział 6

Szczególne zasady przeprowadzania kontroli w zakresie ochrony roślin i nasiennictwa

Art. 54. Główny Inspektor, wojewódzcy, powiatowi i graniczni inspektorzy bezpieczeństwa żywności oraz ich zastępcy, są uprawnieni do:

56)              wstępu na wszystkie grunty, w tym leśne, oraz do wszelkich pomieszczeń, środków transportu i obiektów, w których są lub były uprawiane, wytwarzane, przewożone lub przechowywane rośliny, produkty roślinne lub przedmioty, a także środki ochrony roślin, materiał siewny i opryskiwacze, oraz na teren portów, przystani, lotnisk, stacji kolejowych, urzędów pocztowych, przejść granicznych, w celu przeprowadzenia kontroli wynikających z przepisów ustawy i przepisów o nasiennictwie;

57)              kontroli dokumentów, żądania pisemnych lub ustnych informacji, wyjaśnień oraz dostępu do wszelkich danych, w tym również prowadzonych w formie elektronicznej, mających związek z przedmiotem kontroli i dotyczących spraw ochrony roślin i nasiennictwa;

58)              bezpłatnego pobierania, za pokwitowaniem, prób roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, środków ochrony roślin lub materiału siewnego, w ilości niezbędnej do wykonania badań.

Art. 55. 1. W toku postępowania kontrolnego inspektor może, oprócz czynności określonych w art. 36, w szczególności:

59)    dokonywać oględzin roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, materiału siewnego, środków ochrony roślin, opryskiwaczy, obiektów, pomieszczeń, środków przewozowych i innych rzeczy, w zakresie objętym kontrolą;

60)    pobierać próby roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, materiału siewnego i środków ochrony roślin, w celu poddania ich analizom laboratoryjnym;

2. Podmiot kontrolowany jest obowiązany umożliwić inspektorowi dokonanie czynności kontrolnych, o których mowa w ust. 1.

Rozdział 7

Szczególne zasady przeprowadzania kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

Art. 56. 1. Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz warunków składowania i transportu tych artykułów ma na celu sprawdzenie, czy:

1)                  artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie jakości handlowej określone w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta;

2)                  artykuły rolno-spożywcze są składowane lub transportowane w sposób zapewniający zachowanie ich właściwej jakości handlowej;

3)                  ilość i jakość składowanego artykułu rolno-spożywczego są zgodne z ustalonymi warunkami składowania.

2. Kontrola obejmuje co najmniej jedną z następujących czynności:

4)        sprawdzenie dokumentów umożliwiających identyfikację artykułu rolno-spożywczego, atestów jakościowych, wyników badań laboratoryjnych oraz innych dokumentów świadczących o jego jakości handlowej;

5)        sprawdzenie opakowania, oznakowania, prezentacji artykułu rolno-spożywczego oraz warunków jego przechowywania i transportu;

6)        oględziny artykułu rolno-spożywczego;

7)        pobranie próbek i wykonanie badań laboratoryjnych;

8)        ustalenie klasy jakości artykułu rolno-spożywczego;

9)        sprawdzanie sposobu produkcji artykułu rolno-spożywczego lub prawidłowości przebiegu procesu technologicznego, o ile wynika to z odrębnych przepisów.

3. Kontrole jakości handlowej owoców i warzyw wyprodukowanych i dostarczonych w danym roku gospodarczym przetwórcom, w rozumieniu przepisów o organizacji rynku przetworów owocowych i warzywnych, prowadzone są na podstawie planu kontroli uzgodnionego z Prezesem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na wniosek dyrektora oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa właściwego ze względu na siedzibę przetwórcy lub organizacji producentów.

4. Protokoły z kontroli, o których mowa w ust. 3, przekazuje się Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu kontroli.

Art. 57. 1. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a, wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności, w drodze decyzji, może:

1)                  zakazać wprowadzania do obrotu artykułu niespełniającego wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania;

2)                  nakazać poddanie artykułu, o którym mowa w pkt 1, określonym zabiegom;

3)                  zakazać składowania artykułu w nieodpowiednich warunkach albo jego transportowania środkami transportu nienadającymi się do tego celu;

4)                  przeklasyfikować artykuł rolno-spożywczy do niższej klasy, jeżeli artykuł ten nie spełnia wymagań jakościowych dla danej klasy jakości handlowej;

5)                  nakazać zniszczenie artykułu, o którym mowa w pkt 1, na koszt jego posiadacza.

2. Decyzjom, o których mowa w ust. 1 pkt 1 – 3, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Art. 58, 1. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. b, w przypadku stwierdzenia niewłaściwej jakości handlowej organ Inspekcji, w drodze decyzji, zakazuje wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do obrotu.

2. Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Art. 59. 1. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. e, wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności, w drodze decyzji, może zakazać wprowadzenia do obrotu artykułu niespełniającego wymagań w zakresie chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych albo nazw specyficznego charakteru.

2. Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Art. 60. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności przekazuje kontrolowanej jednostce informację pokontrolną zawierającą zwięzły opis ustaleń i wnioski pokontrolne.

Rozdział 8

Ocena jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz rzeczoznawcy

Art. 61. 1. Ocena jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwana dalej "oceną", dokonywana jest na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy.

2. Ocena polega na sprawdzeniu, czy artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie jakości handlowej określone w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

3. W celu dokonania oceny mogą być przeprowadzone badania laboratoryjne.

4. Po dokonaniu oceny wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności wydaje świadectwo jakości handlowej.

5. Za dokonanie czynności związanych z oceną, za przeprowadzenie badań laboratoryjnych i wydanie świadectwa jakości handlowej pobiera się opłaty. W przypadku artykułów rolno-spożywczych przewożonych jednym środkiem transportu, w jednej ładowni lub w jednym kontenerze opłatę pobiera się za jedno świadectwo jakości handlowej oraz za jedną ocenę.

6. Świadectwo jakości handlowej może być wydane podmiotowi, który nie złożył wniosku o dokonanie oceny, jeżeli przedsiębiorca składający wniosek, o którym mowa w ust. 1, wyraził na to zgodę.

7. Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 5, mają zastosowanie przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

8. Z przebiegu czynności pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych dla potrzeb oceny sporządza się protokół, do którego stosuje się odpowiednio przepisy art. 39 ust. 3.

9. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w drodze rozporządzenia, określi:

1)                  wzór świadectwa jakości handlowej, mając na względzie potrzebę prawidłowej identyfikacji ocenianej partii artykułów rolno-spożywczych;

2)                  w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych stawki opłat za dojazd do miejsca oceny, czynności związane z dokonaniem oceny, badania laboratoryjne i wydawanie świadectw jakości handlowej oraz sposób i termin wnoszenia tych opłat, mając na względzie zakres i rodzaj czynności związanych z dokonaniem oceny oraz rzeczywiste koszty ponoszone w związku z dokonywaniem oceny, przeprowadzaniem badań i wydawaniem świadectw jakości handlowej.

Art. 62. 1. Pobieranie próbek, ustalanie klas jakości handlowej lub sposobu produkcji określonych artykułów rolno-spożywczych na zlecenie zainteresowanych przedsiębiorców mogą, poza inspektorami, przeprowadzać tylko osoby wpisane do rejestru rzeczoznawców, zwane dalej "rzeczoznawcami".

2. Warunkiem wpisu do rejestru rzeczoznawców jest posiadanie wiedzy praktycznej i teoretycznej z zakresu zasad klasyfikacji, sposobu produkcji lub pobierania próbek danego rodzaju artykułów rolno-spożywczych, potwierdzane zdaniem, co 3 lata, egzaminu przed komisją kwalifikacyjną powołaną przez Głównego Inspektora.

3. Rejestr rzeczoznawców prowadzi wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rzeczoznawcy według specjalizacji w zakresie rodzajów artykułów rolno-spożywczych.

4. Decyzję o wpisie, odmowie wpisu bądź skreśleniu z rejestru rzeczoznawców wydaje wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności prowadzący rejestr rzeczoznawców.

5. Osobie wpisanej do rejestru rzeczoznawców wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności wydaje zaświadczenie o wpisie oraz imienną pieczęć.

Art. 63. 1. Rzeczoznawcy z przeprowadzonych czynności sporządzają protokół.

2. W zakresie ustalania klas jakości tusz zwierząt rzeźnych dopuszcza się sporządzanie protokołów w postaci wydruku komputerowego.

3. Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki, w której wykonywane są czynności.

4. Kierownik jednostki ma prawo wnosić do protokołu swoje uwagi. O braku uwag należy uczynić wzmiankę w protokole.

5. Protokół sporządza się co najmniej w 2 egzemplarzach. Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się osobie, o której mowa w ust. 2.

6. Protokół należy przechowywać co najmniej rok od daty jego sporządzenia.

Art. 64. Skreślenie z listy rzeczoznawców następuje w przypadku:

1)                  śmierci;

2)                  skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo;

3)                  rezygnacji złożonej przez rzeczoznawcę;

4)                  nieprzestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących wykonywanych czynności;

5)                  wykazania oczywistej nieudolności lub niedbałości przy wykonywaniu obowiązków;

6)                  nieuzasadnionej odmowy przeprowadzenia klasyfikacji artykułu rolno-spożywczego;

7)                  niezdania egzaminu, o którym mowa w art. 65 ust. 2;

8)                  nierzetelnego i stronniczego wykonywania obowiązków.

Art. 65. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, określi:

9)        sposób przeprowadzania egzaminów, o których mowa w art. 62 ust. 2 sposób powoływania i skład komisji kwalifikacyjnej, wysokość wynagrodzenia jej członków oraz wzory zaświadczeń o wpisaniu do rejestru rzeczoznawców, pieczęci imiennej rzeczoznawców i protokołów, o których mowa w art. 63, mając na względzie zapewnienie rzetelnej i obiektywnej kontroli artykułów rolno-spożywczych;

10)    stawki opłat za szkolenie rzeczoznawców oraz za egzaminy kwalifikacyjne na rzeczoznawców, mając na względzie rzeczywiste koszty przeprowadzania szkoleń i egzaminów.

Rozdział 9

Systemy wymiany informacji

Art. 66. 1.  Główny Inspektor:

1)  utworzy systemy wymiany informacji służące kontroli weterynaryjnej, fitosanitarnej ora kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych a także zapewni udział organów Inspekcji w elektronicznym systemie wymiany informacji zgodnie z przepisami Unii Europejskiej;

2)  zapewni komputeryzację procedur weterynaryjnej i fitosanitarnej kontroli granicznej oraz granicznej kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych zgodnie z przepisami Unii Europejskiej.

2. Koszty związane z:

1)  administrowaniem i utrzymywaniem serwerów krajowych,

2)  korzystaniem z centralnego serwera Unii Europejskiej,

3)  przygotowywaniem i aktualizowaniem oprogramowania komputerowego oraz materiałów pomocniczych, związanych z korzystaniem z tego oprogramowania

- są pokrywane z budżetu państwa.

3. Koszty związane z bieżącą eksploatacją systemów informatycznych są pokrywane z budżetów właściwych inspektoratów bezpieczeństwa żywności.

4. Główny Inspektor, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw rolnictwa, może powierzyć innemu podmiotowi, w drodze umowy, wykonywanie niektórych czynności związanych z realizacją zadań, o których mowa w ust. 1.

Rozdział 10

Laboratoria

Art. 67. 1.Badania laboratoryjne na potrzeby Inspekcji przeprowadzają:

1)        Centralne Laboratorium Głównego Inspektoratu Bezpieczeństwa Żywności;

2)        zakłady higieny weterynaryjnej wchodzące w skład wojewódzkich inspektoratów bezpieczeństwa żywności, które są regionalnymi laboratoriami weterynaryjnymi w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej;

3)        laboratoria wchodzące w skład innych niż wymienione w pkt 1 jednostek organizacyjnych Inspekcji;

4)        krajowe laboratoria referencyjne w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej;

5)        laboratoria Inspekcji Handlowej, w odniesieniu do jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w obrocie detalicznym.

2. W uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne mogą przeprowadzić inne niż wymienione w ust. 1 zatwierdzone laboratoria.

3. Krajowe laboratoria referencyjne sprawują nadzór nad jakością badań wykonywanych w laboratoriach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, w szczególności przez:

1)  ujednolicanie wymagań i metod badawczych;

2)  sprawdzanie jakości preparatów diagnostycznych używanych do badań;

3)  organizację okresowych testów porównawczych poszczególnych metod badawczych, stosowanych przez laboratoria;

4)  prowadzenie szkoleń pracowników laboratoriów;

5)  prowadzenie badań laboratoryjnych mających na celu potwierdzanie wyników badań przeprowadzonych przez laboratoria;

6)  gromadzenie i przetwarzanie danych dotyczących wyników badań laboratoryjnych.

4. Zadania krajowego laboratorium referencyjnego przeprowadzającego badania w kierunku zakaźnych encefalopatii zwierząt (TSE) określają przepisy Unii Europejskiej dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych gąbczastych przenośnych encefalopatii.

5. Laboratoria, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, wykonujące badania produktów pochodzenia zwierzęcego oraz laboratoria, o których mowa w ust. 1 pkt 4, podlegają akredytacji w zakresie poszczególnych rodzajów badań, metod badawczych i procedur.

6. Do kontroli, oceny lub ustalania klas jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych stosuje się urządzenia, które uzyskały pozytywną opinię właściwej jednostki, a pomiar dokonany za pomocą tych urządzeń zapewnia otrzymanie obiektywnych i wiarygodnych wyników w zakresie wymagań jakości handlowej.

7. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, metody oceny, dopuszczalne tolerancje błędów oraz jednostki właściwe do wydawania opinii o urządzeniach, o których mowa w ust. 6, mając na względzie potencjał badawczy i zakres działania tych jednostek.

8. Zadania, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3 i 6 oraz ust. 4, są finansowane z budżetu państwa.

Art. 68. 1. Kierownik laboratorium ubiegającego się o zatwierdzenie występuje z pisemnym wnioskiem w tym zakresie do Głównego Inspektora.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1)  kopię oryginału certyfikatu akredytacji, zgodnego z kierunkiem badań określonych we wniosku, w przypadku laboratoriów, o których mowa w art. 67 ust. 5;

2)  opinię właściwego dla kierunku badań laboratorium referencyjnego o:

a)  kwalifikacjach osób przeprowadzających badania,

b) spełnianiu warunków niezbędnych do przeprowadzania badań,

c)  stosowanych metodach badawczych.

3.  Główny Inspektor zatwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, laboratorium po przeprowadzeniu w nim testu porównawczego poszczególnych metod diagnostycznych.

4. Główny Inspektor prowadzi wykaz zatwierdzonych laboratoriów.

5. Wykaz zatwierdzonych laboratoriów jest jawny i podlega ogłoszeniu w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rolnictwa oraz jest umieszczany na stronach internetowych Głównego Inspektoratu.

6. Główny Inspektor, w drodze decyzji administracyjnej, cofa laboratorium zatwierdzenie, jeżeli:

1)  przestało ono spełniać warunki zatwierdzenia lub

2)  uzyskało negatywne wyniki testów porównawczych, o których mowa w ust. 3, lub nie poddało się takim testom.

7. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb gromadzenia oraz przetwarzania danych dotyczących wyników badań laboratoryjnych, mając na względzie zapewnienie efektywnej kontroli wykonywanej przez Inspekcję oraz szybkiego przepływu informacji dotyczących wyników tych badań.

8. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakie powinny spełniać laboratoria, o których mowa w art. 67 ust. 1 pkt 4, mając na względzie rodzaj przeprowadzanych badań.

Art. 69. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wykaz laboratoriów referencyjnych właściwych dla poszczególnych rodzajów i kierunków badań, biorąc pod uwagę zapewnienie powtarzalności wyników badań laboratoryjnych niezbędnych do zapewnienia prawidłowego wykonywania zadań Inspekcji

Rozdział 11

Opłaty

Art. 70. 1. W zakresie, o którym mowa w art. 4, Inspekcja pobiera opłaty za:

1)  kontrolę:

a)  zwierząt,

b) produktów, połączoną z pobraniem próbek do badań laboratoryjnych

- przeznaczonych do wywozu, handlu lub przemieszczania w celach niehandlowych albo umieszczenia na rynku krajowym, jeżeli przepisy odrębne wymagają zaopatrzenia ich w dokument wystawiony przez urzędowego lekarza weterynarii;

2)  przeprowadzenie weterynaryjnej kontroli granicznej;

3)  nadzór nad ubojem zwierząt rzeźnych, w tym badanie przedubojowe i poubojowe, ocenę mięsa i nadzór nad przestrzeganiem w czasie uboju przepisów o ochronie zwierząt;

4)  badania mięsa zwierząt łownych;

5)  nadzór nad:

a)  rozbiorem mięsa,

b) przechowywaniem mięsa i produktów mięsnych,

c)  przetwórstwem mięsa,

d) punktami odbioru mleka, przetwórstwem mleka oraz przechowywaniem produktów mlecznych,

e)  przetwórstwem lub przechowywaniem jaj konsumpcyjnych lub produktów jajecznych,

f)  pozyskiwaniem, obróbką lub przechowywaniem materiału biologicznego, jaj wylęgowych drobiu lub produktów akwakultury,

g)  pozyskiwaniem, składowaniem lub przetwarzaniem ubocznych produktów zwierzęcych,

h)  miejscami gromadzenia, skupu lub sprzedaży zwierząt, targowiskami, a także wystawami, pokazami lub konkursami zwierząt,

i)   kwarantanną zwierząt, z wyjątkiem kwarantanny przeprowadzonej w granicznym posterunku kontroli,

j)  wyładowywaniem albo pierwszą sprzedażą produktów rybołówstwa ze statków rybackich,

k) obróbką, przetwórstwem, przechowywaniem ryb, skorupiaków, mięczaków, żab lub ich produktów oraz wyładowywaniem ze statku przetwórni produktów rybołówstwa,

l)   działalnością związaną ze sprzedażą bezpośrednią,

m) wytwarzaniem środków żywienia zwierząt i pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu oraz warunkami ich przechowywania lub sprzedaży,

n)  wytwarzaniem środków żywienia zwierząt nieprzeznaczonych do obrotu, zawierających dodatki paszowe z grup: antybiotyków, kokcydiostatyków i innych produktów leczniczych i stymulatorów wzrostu oraz warunkami ich przechowywania;

6)  kontrolę statków rybackich i statków przetwórni;

7)  prowadzenie monitorowania substancji niedozwolonych, pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów leczniczych i skażeń promieniotwórczych u zwierząt, w ich wydzielinach i wydalinach, w tkankach lub narządach zwierząt, w produktach pochodzenia zwierzęcego, w wodzie przeznaczonej do pojenia zwierząt oraz środkach żywienia zwierząt;

8)  badania laboratoryjne próbek:

a)  pobranych w trakcie postępowania związanego z wykryciem substancji niedozwolonych,

b) pobranych w czasie sprawowania nadzoru, jeżeli wyniki tych badań wykażą naruszenie przepisów lub są niezbędne do wydania świadectwa zdrowia albo wynikają ze szczególnych wymagań państwa, dla którego jest przeznaczony produkt;

9)  wydawanie pozwoleń weterynaryjnych na przywóz przesyłek zwierząt lub produktów, jeżeli przepisy odrębne tak stanowią;

10)  badania kontrolne zakażeń zwierząt w kierunku bonamiozy i marteiliozy;

11)  badanie mięsa w przypadku złożenia przez posiadacza mięsa odwołania od decyzji w sprawie oceny tego mięsa, jeżeli wynik powtórnego badania potwierdzi pierwotną ocenę.

2. Do opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i pkt 5 lit. h oraz i, dolicza się koszty:

1)  dojazdu związanego z wykonywaniem czynności;

2)  użytych produktów leczniczych weterynaryjnych lub wyrobów stosowanych w medycynie weterynaryjnej;

3)  szczegółowych badań i zabiegów specjalistycznych, w tym badań w kierunku reakcji alergicznych, badań serologicznych, pobrania próbek płynów ustrojowych, wydzielin i wydalin, wymazów, wypłuczyn oraz badań laboratoryjnych.

3. Do opłat:

1)  o których mowa w ust. 1 pkt 2, dolicza się koszty badań laboratoryjnych związane z pobieraniem i badaniem próbek;

2)  o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, związanych z badaniem na terenie gospodarstwa lub fermy albo rzeźni o małej zdolności produkcyjnej dolicza się koszty dojazdu do miejsca wykonania czynności;

3)  o których mowa w ust. 1 pkt 6, związanych z kontrolą statków rybackich i statków przetwórni za granicą dolicza się koszty przemieszczenia na ten statek.

Art. 71. 1. W przypadku gdy ubój zwierząt i badanie poubojowe odbywa się na terenie gospodarstwa lub fermy, opłaty, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 3 i 4, powiększa się o 100 % w celu pokrycia kosztów badania.

2. W przypadku gdy rozbiór mięsa jest dokonywany w zakładzie, w którym mięso to zostało pozyskane, opłaty za nadzór nad rozbiorem mięsa zmniejsza się o 55 %.

3. W przypadku gdy produkty rybołówstwa są posortowane pod względem świeżości lub wielkości w sposób określony w przepisach Unii Europejskiej dotyczących wspólnej normy handlowej w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa lub gdy pierwsza sprzedaż odbywa się na aukcji rybnej lub rynku hurtowym, opłatę za nadzór, o którym mowa w art. 70 ust. 1 pkt 5 lit. j, zmniejsza się o 55 %.

4. W przypadku gdy:

1)  przetwarzanie produktów rybołówstwa jest dokonywane w tym samym miejscu co pierwsza sprzedaż lub

2)  prowadzona w zakładzie kontrola wewnętrzna umożliwia ograniczenie liczby kontroli przeprowadzanych przez urzędowych lekarzy weterynarii w tym zakładzie

- opłatę za nadzór, o którym mowa w art. 70 ust. 1 pkt 5 lit. k, zmniejsza się o 55 %.

5. W przypadku wyładowywania produktów rybołówstwa ze statku rybackiego lub statku przetwórni, pływających pod banderą państwa trzeciego, do opłaty za badanie dolicza się koszty czynności związanych z kontrolą tych statków.

Art. 72. Zastępca Głównego Inspektor – Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące pobieranych opłat, o których mowa w art. 70.

Art. 73. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1)  szczegółowy sposób ustalania i wysokość opłat za wykonanie czynności, o których mowa w art. 70 ust. 1,

2)  sposób i miejsce pobierania opłat,

3)  sposób przekazywania Komisji Europejskiej informacji w zakresie określonym w pkt 1 i 2

- mając na względzie przepisy Unii Europejskiej w zakresie zasad pobierania i wysokości opłat za czynności weterynaryjne.

Art. 74. 1. W zakresie, o którym mowa w art. 5, Inspekcja może świadczyć usługi w zakresie:

1)        pobierania prób, przeprowadzania badań makroskopowych i laboratoryjnych oraz dokonywania oceny organoleptycznej - na zlecenie wnioskodawcy;

2)        przeprowadzania szkoleń fitosanitarnych;

3)        sprzedaży etykiet, paszportów roślin, plomb urzędowych oraz wydawnictw i usług informatycznych;

4)        sprzedaży roślin i produktów roślinnych z obiektów szklarniowych oraz usług związanych z wykorzystaniem tych obiektów w okresie, w którym nie są wykorzystywane do zadań Inspekcji.

2. Stawki opłat za sprzedaż wydawnictw i usług informatycznych oraz za czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 4, ustalają organy Inspekcji, kierując się koniecznością sfinansowania poniesionych wydatków.

3. Jeżeli w wyniku badań laboratoryjnych, o których mowa w ust. 1, stwierdzono organizmy kwarantannowe, opłaty nie pobiera się.

Art. 75. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat za:

1)        usługi, o których mowa w art. 74 ust. 1 pkt 1 i 2,

2)        wydawanie etykiet, paszportów roślin lub plomb urzędowych lub za wydawanie formularzy paszportów roślin, w przypadkach, o których mowa w art. 16 ust. 15 ustawy o ochronie roślin;

- mając na uwadze w szczególności rzeczywiste koszty wykonania badań, koszty dojazdu, wielkość partii lub przesyłki poddanych kontroli, wielkość badanych prób, koszty związane z prowadzeniem szkoleń oraz koszty przygotowania etykiet, paszportów roślin i plomb urzędowych.

Art. 76. 1. Przedsiębiorcy, u których organy Inspekcji przeprowadziły kontrolę jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym pobrały próbki, są obowiązani wnieść opłaty za przeprowadzenie czynności związanych z dokonaniem kontroli oraz przeprowadzeniem badań laboratoryjnych tych próbek, jeżeli w wyniku tej kontroli stwierdzono, że artykuły rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w zakresie jakości handlowej wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom dodatkowym zadeklarowanym przez producenta.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których mowa w ust. 1, mając na względzie koszty pobrania próbek, koszty dojazdu osób pobierających próbki, a także koszty przeprowadzonych badań laboratoryjnych i innych czynności związanych z dokonaniem kontroli.

Art. 77. Do należności pieniężnych z tytułu opłat określonych na podstawie ustawy stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Rozdział 12

Przepis karny

Art. 78. 1. Kto udaremnia lub utrudnia działalność organów Inspekcji lub osób, o których mowa w art. 43, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

2. Orzekanie w sprawie o czyny określone w ust. 1 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Rozdział 13

Przepis końcowy

Art. 79. Ustawa wchodzi w życie na zasadach i w terminie określonym w ustawie o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji niektórych inspekcji.

UZASADNIENIE

Przedmiotowy projekt ustawy jest realizacją założeń programu rządowego „Tanie Państwo” realizowanego przez Rząd Premiera Kazimierza Marcinkiewicza w celu uczynienia administracji rządowej bardziej skuteczną, a jednocześnie tańszą, w pełni odpowiadającą potrzebom obywateli i wymogom sprawnego, nowoczesnego państwa oraz funkcjonującą w oparciu o zasadę racjonalnego układu organizacyjnego i kompetencyjnego, w szczególności pod kątem racjonalizacji zakresów kompetencji i redukcji kosztów działania podmiotów inspekcyjno-kontrolnych działających w strukturze administracji rządowej.

W chwili obecnej kwestiami szeroko rozumianego bezpieczeństwa żywności zajmują się trzy wyspecjalizowane organy spełniających zadania o charakterze inspekcyjno-kontrolnym. Są to:

-        Inspekcja Weterynaryjna

-        Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa,

-        Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Wydaje się, iż można, z pożytkiem dla realizacji funkcji inspekcyjno-kontrolnych, zunifikować aparat organizacyjno-obsługowy w/w organów tak, aby nie generował on nadmiernych, dublujących się kosztów.

Proponowane w projekcie ustawy zmiany doprowadzić mają w założeniu do likwidacji aparatu obsługowo-organizacyjnego dotychczasowych urzędów obsługujących w/w organy inspekcyjne oraz utworzenia jednolitej organizacyjnie Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności. Zmiany te spowodują również lepszą skuteczność realizacji zadań inspekcji, która będzie miała większe możliwości działania – bardziej kompleksowego badania podmiotu kontrolowanego. Tym samym spowoduje to zmniejszenie ilości kontroli, co będzie z korzyścią dla podmiotów podlegających kontroli, w szczególności dla przedsiębiorców.

Aby zmiany ta zostały przeprowadzone z pożytkiem dla sprawnej i pełnej realizacji zadań inspekcyjnych, konieczne jest funkcjonalne i organizacyjne połączenie w/w inspekcji, z pozostawieniem szeregu dotychczasowych odrębności w zakresie zakresu trybu i form przeprowadzania inspekcji weterynaryjnej, ochrony roślin i nasiennictwa oraz jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Ponadto, w związku z powołaniem Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności uchylone zostały dotychczasowe przepisy dotyczące Rady Sanitarno-Epizootycznej. O ile istnienie takiego ciała doradczego będzie nadal uzasadnione, Rada taka będzie mogą zostać powołana przez ministra właściwego do spraw rolnictwa w trybie art. 7 ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów

19-04-2006

USTAWA

z dnia                           2006 r.

o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji niektórych inspekcji

Art. 1.1. Znosi się następujące centralne organy administracji rządowej z dniem 31 grudnia 2006 r.:

1) Głównego Lekarza Weterynarii;

2) Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa;

3) Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

2. Likwiduje się z dniem 31 grudnia 2006 r. urząd obsługujący:

1) Głównego Lekarza Weterynarii;

2) Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa;

3) Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

3. Likwiduje się z dniem 31 grudnia 2006 r. delegatury zamiejscowe Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Art 2. 1. Tworzy się z dniem 1 stycznia 2007 r. centralny organ administracji rządowej – Głównego Inspektora Bezpieczeństwa Żywności.

2.      Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności, działający na podstawie odrębnych przepisów koordynuje i nadzoruje działalność Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności, wykonującej zadania należące dotychczas do:

1) Inspekcji Weterynaryjnej;

2) Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa;

3) Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

3. Tworzy się z dniem 1 stycznia 2007 r. Główny Inspektorat Bezpieczeństwa Żywności jako urząd obsługujący Głównego Inspektora Bezpieczeństwa Żywności.

Art. 3. 1. Znosi się z dniem 31 grudnia 2006 r. wojewódzkich inspektorów:

1)     inspekcji ochrony roślin i nasiennictwa;

2)     inspekcji jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych.

2.                 Tworzy się z dniem 1 stycznia 2007 r. wojewódzkich inspektorów bezpieczeństwa żywności.

Art. 4. 1 Znosi się z dniem 31 grudnia 2006 r. wojewódzkich lekarzy weterynarii jako kierowników wojewódzkiej inspekcji weterynaryjnej.

2. Z dniem 1 stycznia 2007 r. dotychczasowe zadania wojewódzkich lekarzy weterynarii. o których mowa w ust. 1, przejmują wojewódzcy inspektorzy bezpieczeństwa żywności.

Art. 5. 1. Likwiduje się z dniem 31 grudnia 2006 r. urzędy obsługujące (inspektoraty):

1)     wojewódzkich inspektorów ochrony roślin i nasiennictwa;

2)     inspektorów jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych;

3)     wojewódzkich lekarzy weterynarii.

2. Likwiduje się z dniem 31 grudnia 2006 r. oddziały wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych

3. Likwiduje się z dniem 31 grudnia 2006 r. oddziały i delegatury wojewódzkich inspektoratów ochrony roślin i nasiennictwa.

4. Tworzy się z dniem 1 stycznia 2007 r. wojewódzkie inspektoraty bezpieczeństwa żywności jako urzędy obsługujące wojewódzkich inspektorów bezpieczeństwa żywności.

Art. 6. 1. Znosi się z dniem 31 grudnia 2006 r. powiatowych lekarzy weterynarii.

2. Tworzy się z dniem 1 stycznia 2007 r. powiatowych inspektorów bezpieczeństwa żywności.

3. Likwiduje się z dniem 31 grudnia 2006 r. urzędy obsługujące powiatowych lekarzy weterynarii.

4. Tworzy się z dniem 1 stycznia 2007 r. powiatowe inspektoraty bezpieczeństwa żywności jako urzędy obsługujące powiatowych inspektorów bezpieczeństwa żywności.

Art. 7. 1. Znosi się z dniem 31 grudnia 2006 r. granicznych lekarzy weterynarii.

2. Tworzy się z dniem 1 stycznia 2007 r. granicznych inspektorów bezpieczeństwa żywności.

3. Likwiduje się z dniem 31 grudnia 2006 r. urzędy obsługujące granicznych lekarzy weterynarii.

4. Tworzy się z dniem 1 stycznia 2007 r. graniczne inspektoraty bezpieczeństwa żywności jako urzędy obsługujące granicznych inspektorów bezpieczeństwa żywności.

Art. 8. W ustawie z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066, Nr 175, poz. 1462) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 14 otrzymuje brzmienie:

„Art. 14. Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich oraz właściciele, posiadacze i zarządcy gruntów są obowiązani zawiadomić właściwy organ Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności lub urząd gminy albo najbliższy zakład leczniczy dla zwierząt o dostrzeżonych objawach chorób zwierząt żyjących wolno.”

2) w art. 22 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) zapewniać badania zwierzyny i mięsa zgodnie z przepisami o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności.”

Art. 9. W ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1762, z 2004 r. Nr 91, poz. 866) wprowadza się następujące zmiany:

1) użyte w art. 23 w ust. 5, w art. 26 w ust. 4, w art. 29 w ust. 3, w art. 41 w ust. 1 w pkt 7 w różnych przypadkach wyrazy „powiatowy lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności”;

2) art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Zezwolenie na prowadzenie działalności określonej w ust. 1 wydaje minister właściwy do spraw rolnictwa, na wniosek podmiotu, jeżeli spełnia on warunki weterynaryjne określone w przepisach o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności.”

Art. 10. W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, z późn. zm.[4]) wprowadza się następujące zmiany:

1) użyte w art. 3, w art. 18 w ust. 1, w art. 34a w różnych przypadkach wyrazy „Inspekcja Weterynaryjna” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności”;

2) użyte w art. 11 w ust. 3, w art. 24 w ust. 4c, w ust. 4e – 4f, w art. 37b w pkt 1, w art. 38 w ust. 2 w różnych przypadkach wyrazy „powiatowy lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności”;

3) art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Warunki występów zwierząt, o których mowa w ust. 1, muszą być określone w przygotowanym przez organizatora występu scenariuszu lub odpowiednim programie zatwierdzonym przez Głównego Inspektora Bezpieczeństwa Żywności albo wskazaną przez niego osobę.”.

Art. 11. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1548, z późn. zm.[5]) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 22 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa podlegają okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego, Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych oraz Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności, z zastrzeżeniem art. 23b ust. 3.”

3)     w art. 23b ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych podlega Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności w zakresie wskazanym w odrębnych przepisach.

Art. 12. W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872, z późn. zm.[6]) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 31 ust. 1a otrzymuje brzmienie:

„1a. Konkurs na stanowisko wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności i jego zastępcy przeprowadza się w sposób określony w przepisach o służbie cywilnej.”;

2) w załączniku pkt 18 otrzymuje brzmienie:

„ 18) powiatowi oraz graniczni inspektorzy bezpieczeństwa żywności”

Art. 13. W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, z późn. zm.[7]) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 ust. 1a otrzymuje brzmienie:

„1a. Korpus służby cywilnej tworzą także wojewódzcy, powiatowi i graniczni inspektorzy bezpieczeństwa żywności oraz ich zastępcy.;

2) w art. 21a ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności organizuje nabór na stanowisko granicznego inspektora bezpieczeństwa żywności i jego zastępcy.

2. Wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności organizuje nabór na stanowisko powiatowego inspektora bezpieczeństwa żywności i jego zastępcy.”

3) w art. 41 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności i jego zastępcy,”;

4) Art. 43a. Otrzymuje brzmienie:

„Art. 43a. Konkurs na stanowisko wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności i jego zastępcy Szef Służby Cywilnej przeprowadza na wniosek Głównego Inspektora Bezpieczeństwa Żywności złożony po porozumieniu z właściwym wojewodą.”

5) w art. 48 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Urzędnika służby cywilnej, który został wyłoniony w drodze konkursu na stanowisko, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 3, Szef Służby Cywilnej przenosi na to stanowisko i w porozumieniu z Głównym Inspektorem Bezpieczeństwa Żywności określa wysokość wynagrodzenia przysługującego na tym stanowisku.”;

6) w art. 48a w ust. 6 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) na stanowisku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 3 - właściwy wojewoda w porozumieniu z Głównym Inspektorem Bezpieczeństwa Żywności.”.

Art. 14. W ustawie z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 89, poz. 991, z 2004 r. Nr 91, poz. 876 oraz z 2005 r. Nr 167, poz. 1399 i Nr 249, poz. 2103) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 20c ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Art. 20c. 1. Nadzór nad wprowadzaniem do obrotu nawozów sprawuje Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności, zwana dalej "Inspekcją".”;

2) art. 20d  otrzymuje brzmienie:

„Art. 20d. Do kontroli, o której mowa w art. 20c, stosuje się odpowiednio przepisy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz przepisy ustawy o Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności.

3) w art. 20e w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„Po przeprowadzeniu kontroli wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności, zwany dalej "inspektorem", może wydać decyzję w sprawie:”;

Art. 15. W ustawie z dnia 16 listopada 2000 r. o domach składowych oraz o zmianie Kodeksu cywilnego, Kodeksu postępowania cywilnego i innych ustaw (Dz. U. Nr 114, poz. 1191, z 2004 r. Nr 173, poz. 1808 oraz z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 i nr 184, poz. 1539) w art. 10 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych powiadamia o wpisie do rejestru wojewódzkiego inspektora Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności właściwego ze względu na siedzibę prowadzenia przedsiębiorstwa składowego oraz Głównego Inspektora Bezpieczeństwa Żywności.”.

Art. 16. W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Art. 1 Ustawa reguluje sprawy jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.”;

2) użyte w art. 10 w ust. 1, w ust. 1a, w ust. 2, w art. 13 ust. 3 oraz w art. 14 w ust. 2 w różnych przypadkach wyrazy ”Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności”;

3) użyte w art. 13 w ust. 3 oraz w art. 14 w ust. 2 w różnych przypadkach wyrazy ”Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności”;

4) użyte w art. 12 w ust. 1 i 4 wyrazy „wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych” zastępuje się wyrazami „wojewódzkiemu inspektorowi  bezpieczeństwa żywności”;

5) uchyla się rozdziały 3 i 4;

6) w art. 40 w ust. 1

a)     uchyla się pkt 1,

b)     pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) nie zgłasza wojewódzkiemu inspektorowi bezpieczeństwa żywności podjęcia lub zaprzestania działalności w zakresie produkcji, składowania, konfekcjonowania lub obrotu artykułami rolno-spożywczymi, określonej w art. 12”.

Art. 17. W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 265, Nr 178, poz. 1480) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 w ust. 1 pkt 29 otrzymuje brzmienie:

„29) urzędowa kontrola żywności - kontrolę zgodności środków spożywczych, substancji pomagających w przetwarzaniu, dozwolonych substancji dodatkowych, substancji wzbogacających i innych składników żywności przeznaczonych do produkcji żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością z obowiązującymi wymaganiami w zakresie warunków zdrowotnych żywności i żywienia, w tym znakowania żywności, oraz warunków sanitarno-higienicznych produkcji i obrotu żywnością, przeprowadzaną przez organy Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności oraz inne uprawnione organy w ramach ich kompetencji w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywności;

2) użyte w art. 27 w ust. 2, w art. 31, w art. 39 w ust. 1 w pkt 1, w ust. 4, w art. 40 w ust. 5, w art. 48 w ust. 2 w różnych przypadkach wyrazy „Inspekcja Weterynaryjna” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności”;

w art. 27 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

3) w art. 40 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Jeżeli środki spożywcze pochodzenia zwierzęcego są produkowane lub przechowywane w zakładzie produkującym inne środki spożywcze, nadzór nad ich jakością zdrowotną może być powierzony organowi Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności lub organowi Państwowej Inspekcji Sanitarnej na podstawie uzgodnień między Głównym Inspektorem Sanitarnym i Głównym Inspektorem Bezpieczeństwa Żywności.”;

Art. 18. W ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz. U. Nr 76, poz. 811, z późn. zm.[8]) w art. 11 w prowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 4 uchyla się pkt 2, 5, 9,

b) po pkt 9 dodaje się pkt 10 w brzmieniu:

„10) Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności.”.

Art. 19. W ustawie z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050, z późn. zm.[9]) art. 3 ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) organie nadzoru - rozumie się przez to organ Inspekcji Handlowej, Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych, Inspekcji Farmaceutycznej, Inspekcji Sanitarnej lub Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności.”

Art. 20. W ustawie z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt (Dz. U. z 2005 r. Nr 255, poz. 2143) wprowadza się następujące zmiany:

1) użyte w art. 1 w ust. 1 w pkt 2, w art. 44 w ust. 1, w art. 44a w ust. 3, w art. 44b w różnych przypadkach wyrazy „Inspekcja Weterynaryjna” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności”;

2) użyte w art. 12 w ust. 1 – 2, w art. 14, w art. 17 w ust. 2a – 3, w art. 18, w art. 19 w ust. 1 w pkt 3, ust. 4, 6, 7 i 9, w art. 30a w ust. 3 – 4, w art. 34 w ust. 1 w pkt 3, w art. 34a w ust. 1 i 4, w art. 35 w ust. 1, w art. 35a w ust. 3, 4 w pkt 1, w ust. 8, w art. 36 w ust. 2 w pkt 2, w ust. 5, w ust. 8 w pkt 1, w art. 38b w ust. 1 w pkt 3 i 4, w ust. 2 – 3, w art. 43 w ust. 1 i 3, w art. 43b w ust. 2 – 3, w art. 44 w ust. 3, w art. 44c, w art. 44d w ust. 2, 6 – 7, w art. 44e w ust. 1, w art. 44g w ust. 1 w pkt 2, w ust. 3, w art. 44k w ust. 1, 4 – 5, w ust. 6 w zdaniu wstępnym, w art. 44l w ust. 1, w art. 46 w ust. 1 w pkt 11a, 15, 18 – 19, w art. 50 w różnych przypadkach wyrazy „powiatowy lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności”;

3) użyte w art. 12 w ust. 3, w art. 14, w art. 17 w ust. 3, w art. 18, w art. 44i w ust. 1, w art. 44k w ust. 6 w pkt 2 w różnych przypadkach wyrazy „wojewódzki lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności”;

4) użyte w art. 36 w ust. 1, w art. 38b w ust. 2 i 3, w art. 43e w ust. 1 w pkt 1, w art. 43f w ust. 1, 4 i 5, w art. 43h w ust. 1, w art. 43i w zdaniu wstępnym, w art. 44 w ust. 7, w art. 44d w ust. 1 w pkt 4, w ust. 6, w art. 44e, w art. 44f w ust. 8, w art. 44j w ust. 1, 2 i 5, w art. 44k w ust. 6 w pkt 2, w art. 44l w ust. 1, 3 i 5, w art. 44n w ust. 1 w różnych przypadkach wyrazy „Główny Lekarz Weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności”;

5) użyte w art. 44f w ust. 1 i 3, 4 i 8, w art. 44g w ust. 1 w zdaniu wstępnym w różnych przypadkach wyrazy „graniczny lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „graniczny inspektor bezpieczeństwa żywności”.

Art. 21. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, z późn. zm.[10]) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 67 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Art. 67. 1. Inspekcja współdziała w szczególności z: Policją, Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencją Wywiadu, Biurem Ochrony Rządu, Żandarmerią Wojskową, Strażą Graniczną, Służbą Celną, kontrolą skarbową, Państwową Inspekcją Pracy, Inspekcją Handlową, Inspekcją Ochrony Środowiska, Inspekcją Bezpieczeństwa Żywności i zarządcami dróg - w zakresie bezpieczeństwa i porządku ruchu na drogach publicznych oraz zwalczania przestępstw i wykroczeń drogowych dokonywanych w zakresie transportu drogowego lub w związku z tym transportem, z uwzględnieniem właściwości i kompetencji tych organów oraz zadań Inspekcji.”

2) w załączniku pkt 5.1. otrzymuje brzmienie:

„Wykonywanie przewozu drogowego zwierząt przez kierowcę lub konwojenta nieposiadających kwalifikacji do transportu zwierząt potwierdzonych przez powiatowego inspektora bezpieczeństwa żywności”

Art. 22. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533, z późn. zm.[11]) wprowadza się  następujące zmiany:

1) użyte w art. 38 w ust. 3, w art. 62 w ust. 1, w art. 74 w ust. 3 i 4, w art. 75 w ust. 4, w art. 80 w ust. 2, w art. 81 w ust. 1 i w ust. 2 w zdaniu wstępnym, w art. 82 w zdaniu wstępnym, w art. 118 w ust. 2, w różnych przypadkach wyrazy „Główny Lekarz Weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Główny Inspektor Bezpieczeństwa  Żywności”;

2) użyte w art. 75 w ust. 2 w pkt 6, w art. 118 w ust. 2 i 4 w różnych przypadkach wyrazy „wojewódzki lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności”;

3) w art. 108 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Nadzór nad warunkami importu i wytwarzania w wytwórniach wytwarzających produkty lecznicze weterynaryjne, Inspekcja Farmaceutyczna sprawuje przy współudziale Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności.”

4) użyte w art. 118 w ust. 2 i 4 w różnych przypadkach wyrazy „powiatowy lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności”;

Art. 23. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U. Nr 126, poz. 1384, z późn. zm.[12]) art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Art. 4. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa oraz ministrem właściwym do spraw środowiska, określi, w drodze rozporządzenia, formy i tryb współdziałania między organami Inspekcji Sanitarnej, Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności oraz Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie zwalczania chorób zakaźnych, które mogą być przenoszone ze zwierząt na ludzi lub z ludzi na zwierzęta, uwzględniając w szczególności:

1)  wykaz chorób zakaźnych, których dotyczy współdziałanie,

2)  sposoby wymiany informacji epidemiologicznych i epizootiologicznych oraz opracowań statystycznych,

3)  sposoby uzgadniania postępowania między organami przy zwalczaniu chorób, które mogą być przenoszone ze zwierząt na ludzi lub z ludzi na zwierzęta,

4)  formy powiadamiania o wykryciu ognisk chorób zakaźnych, które mogą być przenoszone ze zwierząt na ludzi lub z ludzi na zwierzęta.”

Art. 24. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o towarach paczkowanych (Dz. U. Nr 128, poz. 1409, z 2004 r. Nr 49, poz. 465, Nr 96, poz. 959 i Nr 173, poz. 1808) w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Towary paczkowane znajdujące się w obrocie lub przeznaczone do wprowadzenia do obrotu podlegają kontroli Inspekcji Handlowej, Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności i Inspekcji Farmaceutycznej, w zakresie przewidzianym w niniejszej ustawie oraz w zakresie ich właściwości, w trybie i na warunkach określonych w przepisach odrębnych.”

Art. 25. W ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o nasiennictwie (Dz. U. Nr 137, poz. 1299, z późn. zm.[13]) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) wojewódzkiego inspektora Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności”;

2) w art. 14 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Hodowca, którego odmiana została wpisana do krajowego rejestru, przekazuje Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności próbkę materiału siewnego niezbędną do dokonania badań kontrolnych.”;

3) w art. 33 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) informować wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności, zwanego dalej "wojewódzkim inspektorem", o wystąpieniu organizmów szkodliwych podlegających obowiązkowi zwalczania na wytwarzanym materiale rozmnożeniowym i nasadzeniowym;”;

4) w art. 35 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Jeżeli wojewódzki inspektor, o którym mowa w ust. 1, nie może dokonać oceny materiału siewnego, Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej "Głównym Inspektorem", wskaże innego wojewódzkiego inspektora, który dokona oceny tego materiału.”;

5) w art. 44 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Próbki materiału siewnego z partii, dla których wystawia się świadectwo międzynarodowe ISTA, powinny być pobierane przez osoby upoważnione przez kierownika pracowni oceny nasion wojewódzkiego laboratorium Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności, posiadającej akredytację ISTA.”;

Art. 26. W ustawie z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej (Dz. U. Nr 165, poz. 1590 oraz z 2004 r. Nr 69, poz. 625) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej właściwą władzą są minister właściwy do spraw rolnictwa i Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności.”;

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zadania urzędowych lekarzy weterynarii pełnią:

1)  powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności;

2)  graniczny inspektor bezpieczeństwa żywności - w przypadku zadań urzędowego lekarza weterynarii w granicznym posterunku kontroli.”;

2) użyte w art. 17 w ust. 3 i 9, w art. 19 w ust. 1 w zdaniu wstępnym i pkt 3, w art. 24 w ust. 2 – 4, w art. 29 w ust. 1 – 3, w art. 34 w ust. 2 w zdaniu wstępnym, w ust. 3 w zdaniu wstępnym w ust. 5, w art. 35 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w ust. 2 w zdaniu wstępnym, w ust. 3 – 4, w art. 37 w ust. 1, w art. 38 w ust. 2 w pkt 1 w różnych przypadkach wyrazy „graniczny lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „graniczny inspektor bezpieczeństwa żywności”;

3) użyte w art. 17 w ust. 9, w art. 19 w ust. 2 – 3, w art. 24 w ust. 4, w art. 29 w ust. 1 – 3, w art. 30 w ust. 2 w zdaniu wstępnym, w ust. 5, w art. 33 w ust. 4, w art. 34 w ust. 1, w art. 37 w ust. 1, w art. 38 w ust. 2 w pkt 1 w różnych przypadkach wyrazy „powiatowy lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności”.

4) użyte w art. 35 w ust. 3 i 5, w art. 39, w art. 40 ust. 1, w art. 41, w art. 42 w ust. 1 i 3 w różnych przypadkach wyrazy „Główny Lekarz Weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności”.

5) art. 43 otrzymuje brzmienie:

„Art. 43 Graniczni inspektorzy bezpieczeństwa żywności i powiatowi inspektorzy bezpieczeństwa żywności uczestniczą w programach szkoleniowych w zakresie przeprowadzania weterynaryjnej kontroli granicznej, organizowanych i prowadzonych na podstawie przepisów dotyczących organizacji Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności.”.

Art. 27. W ustawie z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu (Dz. U. z 2004 r. Nr 16, poz. 145) wprowadza się następujące zmiany:

1) użyte w art. 3 w ust. 2 i 3, w art. 4 w ust. 2, w art. 6, w art. 8, w art. 9, w art. 10 w ust. 1 w pkt 1 – 3, w ust. 2 – 3, w art. 11 w ust. 1 w pkt 1, w art. 12 w ust. 2, w art. 14 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w ust. 3, w art. 15 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 16 w ust. 1 i 6, w art. 18 w ust. 3, w art. 19 w ust. 3, w art. 20, w art. 21 w ust. 1 i 3, w art. 22 w ust. 3 i 4, w art. 25, w art. 26 w ust. 1 w pkt 1 – 2, w art. 28, w art. 29 w ust. 2, w art. 31 w ust. 1, w art. 32 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 33 w ust. 3, w art. 35 w ust. 2 w różnych przypadkach wyrazy „powiatowy lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności”;

2) użyte w art. 4 w ust. 4, w art. 12 w ust. 3, art. 14 w ust. 3 – 4, w art. 16, w art. 17 w ust. 1, w art. 18, w art. 19 w ust. 1 – 2, w ust. 4 – 5, w art. 23 w ust. 3, w art. 33 w ust. 2 – 4, w art. 34, w art. 35 ust. 3 i 4, w art. 36 w różnych przypadkach wyrazy „Główny Lekarz Weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności”.

3) użyte w art. 11 w ust. 1 w pkt 2, w art. 21 ust. 5 w różnych przypadkach wyrazy „Inspekcja Weterynaryjna” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności”.

Art. 28. W ustawie z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2003 r. Nr 229, poz. 2275) w art. 16 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności,”.

Art. 29. W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt (Dz. U. z 2004 r. Nr 11, poz. 95) art. 28 ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) organom Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności w zakresie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt i obrotu produktami leczniczymi, paszami leczniczymi i wyrobami medycznymi stosowanymi wyłącznie u zwierząt;”.

Art. 30. W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76) użyte w art. 9 w ust. 2, w art. 11 w ust. 3 w pkt 1, w art. 19 w ust. 1 w różnych przypadkach wyrazy „Inspekcja Weterynaryjna” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności”.

Art. 31. W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2004 r. Nr 11, poz. 94, z późn. zm.[14]) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 uchyla się pkt 4;

2) w art. 2 pkt 24 otrzymuje brzmienie:

„24) urzędowe działania - działania w zakresie nadzoru nad zdrowiem roślin, obrotem i stosowaniem środków ochrony roślin oraz nad wytwarzaniem, oceną i obrotem materiałem siewnym, podejmowane przez organy Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności lub upoważnione przez nie osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.”;

3) w art. 3 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności, zwana dalej "Inspekcją", przeprowadza obserwacje i kontrole roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów w celu ustalenia występowania:”;

4) w art. 3 w ust. 2 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„W przypadku stwierdzenia wystąpienia organizmów szkodliwych lub podejrzenia ich wystąpienia wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności, zwany dalej "wojewódzkim inspektorem":”;

5) w art. 5

a) w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) prowadził produkcję i ochronę roślin według szczegółowych metodyk zatwierdzonych przez Głównego Inspektora Bezpieczeństwa Żywności, zwanego dalej "Głównym Inspektorem";”,

b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Wojewódzki inspektor prowadzi ewidencję producentów roślin stosujących integrowaną produkcję oraz prowadzi kontrolę szkoleń dotyczących integrowanej produkcji w zakresie realizacji programu szkoleń i wydawania zaświadczeń o ukończeniu szkoleń. W tym zakresie stosuje się odpowiednio przepisy o wykonywaniu zadań kontrolnych przez Inspekcję Bezpieczeństwa Żywności. Informację o wykrytych nieprawidłowościach wojewódzki inspektor przekazuje ministrowi właściwemu do środowiska.”;

6) w art. 16 w ust. 6  pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) określenie organu wydającego paszport roślin, a w przypadku paszportu wydanego przez wojewódzkiego inspektora - napis "Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności";

7) uchyla się rozdział 5,

8) w art. 107 w ust. 1 uchyla się pkt 2.

Art. 32. W ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego (Dz. U. Nr 223, poz. 2221, z późn. zm.[15])) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„Marszałek województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, Prezesowi Agencji Rynku Rolnego, zwanej dalej "Agencją", Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej "Agencją Restrukturyzacji", oraz Głównemu Inspektorowi Bezpieczeństwa Żywności zwanemu dalej "Głównym Inspektorem", informacje o:”;

2) w art. 13 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności, zwanego dalej "wojewódzkim inspektorem", oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o dacie i miejscu poddania owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży biodegradacji lub kompostowaniu.

3) w art. 20

a) w ust. 1a pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) przekazuje się w terminie do dnia 31 maja roku zbioru na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Inspekcję Bezpieczeństwa Żywności;”,

b) w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) wyznacza wojewódzkie inspektoraty bezpieczeństwa żywności jako ośrodki certyfikacji, w przypadku certyfikacji chmielu w gospodarstwie;”

4) w art. 23 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) ośrodkach certyfikacji albo wyznaczonych jako ośrodki certyfikacji wojewódzkich inspektoratach inspekcji bezpieczeństwa żywności i nadanych im numerach identyfikacyjnych;”;

5) w art. 27a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Kontrole, o których mowa w ust. 1, Prezes Agencji może zlecić Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności.”;

6) w art. 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Czynności kontrolne w przypadku, o którym mowa w art. 27a ust. 2, są wykonywane przez pracowników Inspekcji Handlowej posiadających imienne upoważnienie wydane przez wojewódzkiego inspektora.”.

Art. 33. W ustawie z dnia 22 stycznia 2004 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. Nr 34, poz. 292, Nr 96, poz. 959 i Nr 173, poz. 1808) w art. 24 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności, zwana dalej "Inspekcją", jest uprawniona do kontroli upraw winorośli, z których winogrona przeznaczane są do wyrobu wina gronowego.”

Art. 34. W ustawie z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 62, poz. 574, oraz z 2005 r. Nr 96, poz. 807) art. 56 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Inspektorzy przy wykonywaniu swoich czynności współdziałają z organami Inspekcji Celnej, Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności, Policji, Państwowej Straży Rybackiej, Straży Granicznej oraz z terenowymi organami administracji morskiej.”.

Art. 35. W ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. Nr 91, poz. 872, oraz z 2005 r. Nr 100, poz. 837) wprowadza się następujące zmiany:

1) użyte w art. 1 w pkt 2, w art. 11, w art. 16 w ust. 1 w pkt 4, w art. 19 w ust. 2a, w art. 29, w art. 30 w ust. 4, w art. 31 w ust. 9, w art. 32 w ust. 1 i 2, w art. 32a w ust. 1, w art. 33 w ust. 1 w pkt 12 w różnych przypadkach wyrazy „Inspekcja Weterynaryjna” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności”;

2) użyte w art. 11 w ust. 2, w art. 32a w ust. 3 wyrazy „Główny Lekarz Weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności”;

3) użyte w art. 31 w ust. 1 w pkt 1, w ust. 7, 8 i 10, w art. wyrazy „powiatowy lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „powiatowy inspektor bezpieczeństwa Żywności”.

Art. 36. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. Nr 69, poz. 625, oraz z 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr 33, poz. 289) wprowadza się następujące zmiany:

1) użyte w art. 2 w pkt 17, w art. 13 w ust. 8, w art. 42 w ust. 1 pkt 1, 5, 6, w ust. 4, w ust. 5, w art. 48 w ust. 2, w art. 49 w ust. 1, w ust. 5, w ust. 13 w pkt 4, w art. 50 w ust. 1, w art. 51 w ust. 1 i 2, w art. 52a w ust. 2 w pkt 1 w lit. f), w art. 54 w ust. 2 w pkt 6, w ust. 3 i 6, w art. 55 w ust. 2, w art. 58 w ust. 1, w ust. 3 w pkt 2, w art. 72 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 85 w pkt 4a w różnych przypadkach wyrazy „Inspekcja Weterynaryjna” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności”;

2) użyte w art. 5 w ust. 1, 2, 4 w zdaniu wstępnym, w ust. 5 w zdaniu wstępnym, w ust. 7 w zdaniu wstępnym, w ust. 8 w zdaniu wstępnym, w ust. 9, w art. 6 w ust. 2 i 4, w art. 7, w art. 8 w ust. 1, 2 i 4, w art. 9 w ust. 1 – 2, w art. 10 w ust. 3, w art. 11 ust. 1 i 3, w art. 14 w ust. 1 i 7, w art. 21 w ust. 3 i 4, w art. 22 w ust. 5 – 6, w art. 24a, w art. 24b w ust. 4, w ust. 5 w zdaniu wstępnym, w ust. 10, w art. 24c w ust. 2, w art. 28 w ust. 5, w art. 29 w ust. 2 w zdaniu wstępnym, w ust. 4 w zdaniu wstępnym, w ust. 6, w art. 31 w ust. 1b, w art. 36 w ust. 2, 4 i 6, w art. 38, w art. 42 w ust. 1a, 3, 6, 8, 10 i 11, w art. 44 ust. 1 w zdaniu wstępnym, w ust. 1a, w art. 45 w ust. 1 i 4, w art. 46 w ust. 1, w art. 49 w ust. 3, 6, 8, 9, 12, w art. 51 w ust. 2, w ust. 3 w zdaniu wstępnym, w ust. 4 w zdaniu wstępnym, w ust. 5 w zdaniu wstępnym i pkt 1, w ust. 7 w pkt 2, w ust. 8 w pkt 1, w art. 56 w ust. 4a, w art. 85 w ust. 1 w pkt 2a, 4a, w art. 89 w ust. 1, 2, 4, 5, w art. 91 w ust. 1 w różnych przypadkach wyrazy „powiatowy lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności”;

3) użyte w art. 9 w ust. 2, w art. 11 w ust. 3, w art. 42 w ust. 8, w art. 46 w ust. 1, 3 i 5, w art. 48 w ust. 1, w art. 49 w ust. 9, w art. 51 w ust. 4 w ust. 6, w ust. 7 w pkt 2, w ust. 8 w pkt 1, w art. 54 w ust. 1, w ust. 2 w pkt 4, w ust. 5, 7 i 8, w art. 56 w ust. 5 w różnych przypadkach wyrazy „wojewódzki lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności”;

4) użyte w art. 9 w ust. 2, w art. 11 w ust. 3, w art. 12, w art. 13 w ust. 4, w ust. 10 pkt 2, w art. 24b w ust. 3 i 9, w art. 24h, w art. 26 w ust. 3, w art. 27 w ust. 5, w art. 28 w ust. 1 i 3 w zdaniu wstępnym, w art. 34 w ust. 1 i 3, w art. 35 w ust. 1, w art. 36 w ust. 4 i 5, w art. 37 ust. 1 – 3, w art. 38 ust. 4, w art. 42 w ust. 9, w art. 43 w ust. 2, w art. 48 w ust. 1, 2 i 6, w art. 51 w ust. 6 w zdaniu wstępnym, w ust. 7 pkt 3, w ust. 8 pkt 3, w art. 52 w ust. 4 w pkt 1 w zdaniu wstępnym i w pkt 3, w art. 52a w ust. 1, 3 i 4, w art. 52b w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w ust. 2, w art. 55 ust. 1 i 3, w art. 57 w ust. 1, 6 i 8, w art. 57a w ust. 1, 2 i 4, w art. 57b, w art. 60, w art. 91 ust. 2 w różnych przypadkach wyrazy „Główny Lekarz Weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności”;

5) w art. 16 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) przesyłka tego materiału jest zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia wystawionego przez urzędowego lekarza weterynarii państwa, z którego przywieziono ten materiał, albo potwierdzoną kopię tego świadectwa, a także w weterynaryjne świadectwo przekroczenia granicy wystawione przez granicznego inspektora bezpieczeństwa żywności.”

6) w art. 52 c ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Laboratoria wykonujące badania w kierunku chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych podlegających obowiązkowi monitorowania przechowują izolaty odzwierzęcych czynników chorobotwórczych i przekazują je zakładom higieny weterynaryjnej, o których mowa w art. 67 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia ………… 2006 r. o Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności (Dz. U. Nr ……………… ).

7) w art. 54

a) ust. 1 – 3 otrzymują brzmienie:

„1. Powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności, wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności i Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności, w zakresie swojej właściwości, przygotowują i aktualizują plany gotowości zwalczania poszczególnych chorób zakaźnych zwierząt.

2. Plany gotowości zawierają w szczególności:

1)  wykaz aktów prawnych dotyczących zwalczania choroby zakaźnej zwierząt;

2)  opis choroby zakaźnej zwierząt;

3)  określenie sposobu i źródeł finansowania zwalczania choroby zakaźnej zwierząt;

4)  określenie struktury i organizacji zespołów kryzysowych powiatowego inspektora bezpieczeństwa żywności, wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności i Głównego Inspektora Bezpieczeństwa Żywności;

5)  określenie zadań dotyczących zwalczania choroby zakaźnej zwierząt oraz organów, jednostek organizacyjnych i innych podmiotów odpowiedzialnych za realizację tych zadań;

6)  plany szkoleń pracowników Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności oraz innych jednostek i podmiotów, o których mowa w pkt 5;

7)  opis sposobu i zakresu opracowania oraz przekazywania informacji.

3. Organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego, podmioty prowadzące działalność w zakresie pozyskiwania, wytwarzania, przetwarzania lub obrotu niejadalnymi produktami pochodzenia zwierzęcego, ubocznymi produktami zwierzęcymi, produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego oraz podmioty dysponujące środkami materiałowymi i technicznymi, których udział jest niezbędny przy zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, współpracują z organami Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności przy opracowaniu i realizacji planów gotowości.”

b) ust. 5 – 9 otrzymują brzmienie:

„5. Działania w zakresie sporządzania, aktualizacji i realizacji planów gotowości powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności, wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności i Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności wykonują odpowiednio przy pomocy powiatowego, wojewódzkiego i krajowego zespołu kryzysowego.

6. W skład zespołów kryzysowych wchodzą pracownicy Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności oraz przedstawiciele organów administracji rządowej, jednostek samorządu terytorialnego i podmiotów, których udział jest niezbędny w zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

7. Przedstawiciele, o których mowa w ust. 6, są wyznaczani przez organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego oraz podmioty, których udział jest niezbędny w zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, na wniosek odpowiednio powiatowego inspektora bezpieczeństwa żywności, wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności lub Głównego Inspektora Bezpieczeństwa Żywności.

8. Obsługę merytoryczną, organizacyjno-prawną i techniczną zespołów, o których mowa w ust. 6, zapewnia odpowiednio powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności, wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności i Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności.

9. Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności przedstawia do zatwierdzenia Komisji Europejskiej krajowe plany gotowości zwalczania chorób zakaźnych zwierząt oraz niezwłocznie informuje Komisję Europejską o zmianach dokonanych w zatwierdzonych planach.”;

8) art. 59 otrzymuje brzmienie:

„Art. 59. Graniczny inspektor bezpieczeństwa żywności, w przypadku zagrożenia przeniesienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub na terytorium państwa trzeciego choroby zakaźnej zwierząt, w tym choroby odzwierzęcej, podlegającej obowiązkowi zwalczania, a także w przypadku jej podejrzenia lub stwierdzenia w granicznym posterunku kontroli, stosuje środki wymienione w art. 42 ust. 6 i 7 oraz art. 44, powiadamiając o tym niezwłocznie właściwego powiatowego i wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności.”

Art. 37. W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880, oraz z 2005 r. Nr 113, poz. 954 i Nr 130, poz. 1087) użyte w art. 61 w ust. 3, w ust. 4 w pkt 2, w art. 64 w ust. 4 w pkt 11 w lit. c) w różnych przypadkach wyrazy „powiatowy lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności”;

Art. 38. W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o nadmiernych zapasach produktów rolnych i produktów cukrowych (Dz. U. Nr 97, poz. 964, Nr 167, poz. 1746 oraz z 2005 r. Nr 14, poz. 115) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 4 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„Dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji przekażą wojewódzkim inspektorom Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności, zwanej dalej "Inspekcją", właściwym ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, dane uzyskane ze złożonych informacji w zakresie określonym w art. 3 w terminie:

2) w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Przy przeprowadzaniu kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia …………. o Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności (Dz. U. ……….. ).

Art. 39. W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. z 2005, Nr 244, poz. 2081) w art. 4 w ust. 5 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) zaświadczenie o wpisie do rejestru zakładów umieszczających na rynku produkty pochodzenia zwierzęcego, prowadzonego przez powiatowego inspektora bezpieczeństwa żywności na podstawie przepisów o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego;”.

Art. 40. W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 93, poz. 898) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 w pkt 2 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„ Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności, zwana dalej "Inspekcją":”;

2) w art. 4 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Minister właściwy do spraw rolnictwa, na wniosek Głównego Inspektora Bezpieczeństwa Żywności, zwanego dalej "Głównym Inspektorem", cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do przeprowadzania kontroli oraz wydawania i cofania certyfikatów zgodności w przypadkach określonych w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przypadku nieprzekazywania wykazu producentów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1.

3) w art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności przekazuje niezwłocznie kopię zgłoszenia Głównemu Inspektorowi.”

4) w art. 12 ust. 1 i 3 otrzymują brzmienie:

a) „Art. 12. 1. Jednostką organizacyjną prowadzącą wykazy:

1)  dostawców określonych w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1 pkt 4,

2)  nasion, materiału siewnego i wegetatywnego materiału rozmnożeniowego wyprodukowanego metodami ekologicznymi, zwanych dalej "materiałem"

- jest Główny Inspektorat Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej "Głównym Inspektoratem".

b) „3. Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności wydaje, w drodze decyzji, pozwolenie na zastosowanie w rolnictwie ekologicznym materiału niespełniającego wymogów przewidzianych w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1 pkt 1, na zasadach określonych w tych przepisach.”.

Art. 41. W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 93, poz. 896 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565) w art. 69 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) Głównym Inspektorem Bezpieczeństwa Żywności,”.

Art. 42. W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach stosowanych w medycynie weterynaryjnej (Dz. U. Nr 93, poz. 893) w art. 11 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) Głównym Inspektorem Bezpieczeństwa Żywności,”.

Art. 43. W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807) w art. 84 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

"6) nadzorem weterynaryjnym, na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, z późn. zm.6)), ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt (Dz. U. z 2005 r. Nr 255, poz. 2143), ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533, z późn. zm.7)), ustawy z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej (Dz. U. Nr 165, poz. 1590, z 2004 r. Nr 69, poz. 625 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127), ustawy z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu (Dz. U. z 2004 r. Nr 16, poz. 145 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127), ustawy z dnia …………. o Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności (Dz. U. Nr …………), ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. Nr 69, poz. 625, 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr 33, poz. 289 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127) oraz ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127).".

Art. 44. W ustawie z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 10, poz. 68) w art. 39 w ust. 1 w pkt 2 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Głównym Inspektorem”:”.

Art. 45. W ustawie z dnia 21 stycznia 2005 r. o doświadczeniach na zwierzętach (Dz. U. Nr 33, poz. 289) wprowadza się następujące zmiany:

1) użyte w art. 10 w ust. 4, w art. 13 w ust. 1 i 5, w art. 14 w ust. 2, w art. 23 w ust. 3 w pkt 1, w różnych przypadkach wyrazy „powiatowy lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności”;

2) art. 33 otrzymuje brzmienie:

„Art. 33. 1. Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności sprawuje nadzór nad utrzymywaniem, hodowlą, prowadzeniem ewidencji zwierząt doświadczalnych w jednostkach doświadczalnych, jednostkach hodowlanych i u dostawców.

2. W ramach sprawowania nadzoru, o którym mowa w ust. 1, pracownicy Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności lub osoby wyznaczone zgodnie z przepisami o Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności mają prawo do kontroli jednostek doświadczalnych, jednostek hodowlanych i dostawców, w tym do:

1)        wstępu do wszelkich obiektów oraz miejsc lub pomieszczeń, w których zwierzęta doświadczalne są hodowane, utrzymywane lub poddawane doświadczeniom;

2)        żądania pisemnych lub ustnych informacji w zakresie objętym kontrolą;

3)        żądania okazywania i udostępniania dokumentów dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na hodowli zwierząt laboratoryjnych lub dostarczaniu zwierząt doświadczalnych oraz dokumentów dotyczących przeprowadzania doświadczeń.

3. W zakresie nieuregulowanym ustawą do nadzoru, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy o Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności.”;

3) w art. 36 ust. 1 i 3 otrzymują brzmienie:

a) „1. Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności w zakresie wykonywania zadań określonych w ustawie:

1)  współpracuje z Krajową Komisją Etyczną oraz lokalnymi komisjami etycznymi;

2)  może współdziałać z organizacjami społecznymi, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.”,

b) „3. W ramach współpracy, o której mowa w ust. 1 pkt 1, Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności przekazuje corocznie, w terminie do dnia 30 czerwca, Krajowej Komisji Etycznej informację za rok ubiegły o przeprowadzonych kontrolach w zakresie utrzymywania, hodowli i prowadzonej ewidencji zwierząt doświadczalnych w jednostkach doświadczalnych, jednostkach hodowlanych i u dostawców.”.

Art. 46. W ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104) w art. 22 w ust. 2 pkt 8 otrzymuje brzmienie:

„8) z opłat za wykonywanie czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy z dnia …………… 2006 r. o Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności (Dz. U. Nr ………….).

Art. 47. W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów na stanowiska kierowników centralnych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów zarządów państwowych funduszy celowych (Dz. U. Nr 163, poz. 1362, Nr 267, poz. 2258) w art. 1 w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

1) uchyla się pkt 20, 30 i 32;

2) po punkcie 34 dodaje się pkt 35 w brzmieniu:

„35) Głównego Inspektora Bezpieczeństwa Żywności”.

Art. 48. W ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127) wprowadza się następujące zmiany:

1) użyte w art. 1 w ust. 2, w art. 8 w pkt 1, w art. 15 w ust. 2 w różnej liczbie i przypadku, wyrazy „Inspekcja Weterynaryjna” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami „Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności”;

2) art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Art. 4. Do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że prawodawstwo weterynaryjne, w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia ………….. 2006 r. o Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności (Dz. U. Nr ………. ), stanowi inaczej.

3) użyte w art. 6, w art. 7 w ust. 1 – 2, 4, w art. 18 ust. 1 – 2, w art. 19 w ust. 1 – 2, w art. 20 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 21 w ust. 4, w art. 22, w art. 23, w art. 27 w ust. 1, w art. 30 w różnej liczbie i przypadku, wyrazy „powiatowy lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami „powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności”;

4) użyte w art. 22, w art. 23 w ust. 2 w różnej liczbie i przypadku, wyrazy „wojewódzki lekarz weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami „wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności”;

5) użyte w art. 22, w art. 23 w ust. 2, w art. 24 w ust. 2 w zdaniu wstępnym w różnej liczbie i przypadku, wyrazy „Główny Lekarz Weterynarii” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami „Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności”.

Art. 49. Traci moc ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej.

Art. 50. 1.  Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych oraz Inspekcji Weterynaryjnej stają się pracownikami Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności.

2. Kierownicy likwidowanych głównych inspektoratów, wojewódzkich inspektoratów, powiatowych inspektoratów, granicznych inspektoratów a także oddziałów i delegatur w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia ustawy, są obowiązani zawiadomić na piśmie pracowników o zmianach, jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunków pracy.

3. Przepis art. 231 § 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.[16])) stosuje się odpowiednio.

4. Stosunki pracy z pracownikami likwidowanych inspekcji wygasają po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, jeżeli przed upływem tego terminu nie zostaną tym pracownikom zaproponowane warunki pracy lub płacy na dalszy okres albo w razie nieprzyjęcia przez tych pracowników zaproponowanych warunków pracy lub płacy.

4. Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem może nastąpić za wypowiedzeniem.

5. W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 3, albo wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 4, pracownikom przysługują świadczenia przewidziane dla pracowników, z którymi stosunki pracy rozwiązuje się z powodu likwidacji urzędu.

6. Przepisów ust. 2 zdanie drugie oraz ust. 4 i 5 nie stosuje się do urzędników służby cywilnej, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, z późn. zm.[17])).

Art. 51. W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy kierownicy zlikwidowanych urzędów dokonają wszelkich wymaganych prawem czynności związanych z zakończeniem działalności kierowanych przez nich urzędów.

Art. 52. Postępowania wszczęte przez Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych oraz Inspekcję Weterynaryjną i niezakończone decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy podlegają rozpatrzeniu, według przepisów dotychczasowych, przez odpowiednie organy Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności.

Art. 53. 1. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, przeznaczenie składników majątkowych będących w posiadaniu Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych oraz Inspekcji Weterynaryjnej.

2. Prezes Rady Ministrów może dokonać, w drodze rozporządzenia, przeniesienia planowanych dochodów i wydatków budżetowych między częściami budżetu państwa, z zachowaniem przeznaczenia środków wynikającego z ustawy budżetowej.

Art. 54. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności przejmuje z mocy prawa laboratoria kontrolno-analityczne i laboratoria specjalistyczne prowadzone dotychczas przez Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych oraz Inspekcję Weterynaryjnej.

2. Pracownicy zatrudnieni w laboratoriach, o których mowa w ust. 1, z dniem wejścia w życie ustawy, stają się pracownikami Głównego Inspektoratu Bezpieczeństwa Żywności. Art. 50 ust. 2 – 6 stosuje się odpowiednio.

3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób przejęcia przez Głównego Inspektora Bezpieczeństwa Żywności laboratoriów, o których mowa w ust. 1.

4. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, powinno określać w szczególności:

1)  tryb przejęcia laboratoriów,

2)  rodzaje przejmowanych składników mienia oraz etaty i środki finansowe niezbędne do prowadzenia tych laboratoriów.

Art. 55. Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przejmuje z mocy prawa zobowiązania i wierzytelności Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych oraz Inspekcji Weterynaryjnej.

Art. 56. Decyzje wydane przez znoszone organy zachowują ważność do upływu określonych w nich terminów ważności chyba, że na podstawie odrębnych przepisów wcześniej zostaną zmienione lub utracą ważność.

Art. 57. Ilekroć w przepisach wykonawczych jest mowa o:

1) Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa albo Inspekcji Weterynaryjnej – należy przez to rozumieć Inspekcję Bezpieczeństwa Żywności;

2) Głównym Inspektorze Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, Głównym Inspektorze Ochrony Roślin i Nasiennictwa albo Głównym Lekarzy Weterynarii – należy przez to rozumieć Głównego Inspektora Bezpieczeństwa Żywności;

3) wojewódzkim inspektorze jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, wojewódzkim inspektorze ochrony roślin i nasiennictwa albo wojewódzkim lekarzu weterynarii – należy przez to rozumieć wojewódzkiego inspektora bezpieczeństwa żywności;

4) powiatowym lekarzu weterynarii – należy przez to rozumieć powiatowego inspektora bezpieczeństwa żywności;

5) granicznym lekarzu weterynarii – należy przez to rozumieć granicznego inspektora bezpieczeństwa żywności;

6) Głównym Inspektoracie Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, Głównym Inspektoracie Ochrony Roślin i Nasiennictwa albo Głównym Inspektoracie Weterynarii – należy przez to rozumieć Główny Inspektorat Bezpieczeństwa Żywności;

7) wojewódzkim inspektoracie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, wojewódzkim inspektoracie ochrony roślin i nasiennictwa albo wojewódzkim inspektoracie weterynarii – należy przez to rozumieć wojewódzki inspektorat bezpieczeństwa żywności;

8) powiatowym inspektoracie weterynarii – należy przez to rozumieć powiatowy inspektorat bezpieczeństwa żywności;

9) granicznym inspektoracie weterynarii – należy przez to rozumieć graniczny inspektorat bezpieczeństwa żywności.

Art. 58. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy o której mowa w art. 49 zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie przepisów art. 17 ust. 2 i 4, art. 17a ust. 3, art. 20 ust. 6 i 8, art. 31 ust. 8 pkt 1 i 2, art. 34 pkt 1, 2 i 3, art. 38 i art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie przepisów art. 104 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 59. Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2006 r., z wyjątkiem art. 50 ust. 2, który wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

UZASADNIENIE

Przedmiotowy projekt ustawy jest realizacją założeń programu rządowego „Tanie Państwo” realizowanego przez Rząd Premiera Kazimierza Marcinkiewicza w celu uczynienia administracji rządowej bardziej skuteczną, a jednocześnie tańszą, w pełni odpowiadającą potrzebom obywateli i wymogom sprawnego, nowoczesnego państwa oraz funkcjonującą w oparciu o zasadę racjonalnego układu organizacyjnego i kompetencyjnego, w szczególności pod kątem racjonalizacji zakresów kompetencji i redukcji kosztów działania podmiotów inspekcyjno-kontrolnych działających w strukturze administracji rządowej.

Proponowane w projekcie ustawy zmiany doprowadzić mają w założeniu do likwidacji aparatu obsługowo-organizacyjnego dotychczasowej Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych oraz Inspekcji Weterynaryjnej i powołanie w ich miejsce Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności. Zmiana ta ma spełnić podstawowe trzy cele: redukcję kosztów działalności inspekcji, poprawienie skuteczności ich działania oraz zmniejszenie ilości kontroli u przedsiębiorców.

Zmniejszenie kosztów działalności ma nastąpić przede wszystkim poprzez zmniejszenie zatrudnienia oraz lepszym wykorzystaniu posiadanych składników majątkowych inspekcji.

Nowa inspekcja będzie skuteczniejsza, gdyż będzie miała większe możliwości działania – bardziej kompleksowego badania podmiotu kontrolowanego. Tym samym spowoduje to zmniejszenie ilości kontroli, co będzie z korzyścią dla podmiotów podlegających kontroli.

Trzeba przy tym nadmienić, że inspekcje te mają zbliżony zakres działania. W szczególności bowiem mają za zadanie nadzorowanie nad produkcją żywności, od początkowego jej etapu, aż do przetworzenia i dostarczenia do konsumenta. Ponadto wszystkie funkcjonują pod nadzorem ministra właściwego do spraw rolnictwa więc proponowane zmiany mogą odbyć się sprawniej.

Aby zmiana została przeprowadzona bez szkody dla sprawnej i pełnej realizacji zadań inspekcyjnych, konieczne jest funkcjonalne i organizacyjne połączenie wszystkich trzech w/w inspekcji, z pozostawieniem szeregu dotychczasowych odrębności w zakresie zakresu trybu i form przeprowadzania kontroli.

Zmiany mają nastąpić na wszystkich poziomach organów inspekcji. Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności będzie realizował zadania dotychczas powierzone trzem różnym podmiotom (Główny Inspektor: Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych, Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz Główny Lekarz Weterynarii). W ten sam sposób wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności będzie realizowała zadania dotychczas powierzone organom likwidowanych inspekcji na poziomie wojewódzkim. Ponadto zamiast powiatowych lekarzy weterynarii (oraz obsługujących ich inspektoratów) powstaną powiatowi inspektorzy bezpieczeństwa żywności (oraz obsługujące je powiatowe inspektoraty bezpieczeństwa żywności). Trzeba przy tym zauważyć, że w Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa nie było stricte struktur powiatowych ale istniała możliwość tworzenia oddziałów i delegatur. W praktyce struktury te funkcjonowały prawie we wszystkich powiatach. Utworzenie struktur powiatowych jest więc w pełni uzasadnione.

Powstaną również graniczni inspektorzy bezpieczeństwa żywności oraz inspektoraty ich obsługujące w miejsce dotychczas funkcjonujących granicznych organów funkcjonujących w likwidowanych inspekcjach.

Wskazane powyżej zmiany pociągają za sobą konieczność dokonania odpowiednich zmian w wielu ustawach. Akty wykonawcze pozostaną w mocy do czasu wydania nowych ale nie dłużej niż przez 12 miesięcy od daty wejścia w życie ustawy.

Inspekcja Bezpieczeństwa Żywności będzie funkcjonowała na podstawie odrębnej ustawy o IBŻ. Ustawa ta będzie określała zarówno organizację inspekcji jak również tryb kontroli.

Ponadto projektowana ustawa zawiera szereg przepisów o charakterze przejściowym, regulujących kwestię osób zatrudnionych w strukturach likwidowanych inspekcjach, ich mienia (m.in. laboratoria), postępowań wszczętych przez te Inspekcje przed dniem wejścia w życie ustawy oraz czasowego (maksymalnie 12 miesięcy) obowiązywania przepisów wykonawczych wydanych na podstawie uchylanych przepisów.

Ustawa wejdzie w życie z dniem 31 grudnia 2006 r. tak aby dokonać odpowiednich zmian do końca roku.

--------------------------------------------------------------------------------

[1]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 173, poz. 1808 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 163, poz. 1362.

[2]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 137, poz. 1299 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 173, poz. 1808 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. 175, poz. 1462.

[3]) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. WE L 328 z 20.12.1994, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 17, str. 24; Dz. Urz. WE L 328 z 5.12.2002, str. 4; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 443.

[4] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 69, poz. 625, Nr 92, poz. 880 i Nr 96, poz. 959, Dz. U. z 2005 r. Nr 33, poz. 289 i Nr 175, poz. 1462.

[5] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 162, poz. 1568 i Nr 190, poz. 1864, Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 96, poz. 959, Nr 91, poz. 873, Nr 69, poz. 624, Nr 116, poz. 1206, Nr 273, poz. 2702, poz. 837, Dz. U. z 2005 r. Nr 33, poz. 288, Nr 155, poz. 1298, Nr 267, poz. 2258.

[6] zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 128, poz. 1407, z 2002 r. Nr 37, poz. 329, Nr 41, poz. 365, Nr 62, poz. 558, Nr 89, poz. 804 i Nr 200, poz. 1688, z 2003 r. Nr 52, poz. 450, Nr 137, poz. 1302 i Nr 149, poz. 1452, z 2004 r. Nr 33, poz. 287 oraz z 2005 r. Nr 33, poz. 288, Nr 90, poz. 757 i Nr 175, poz. 1462.

[7] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255, z 2001 r. Nr 102, poz. 1116, Nr 111, poz. 1194, Nr 128, poz. 1403 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 150, poz. 1237, Nr 153, poz. 1271, Nr 238, poz. 2025 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 228, poz. 2256 i 2257, z 2004 r. Nr 33, poz. 287, Nr 179, poz. 1845 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 71 i Nr 249, poz. 2104.

[8] Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 41, poz. 365, Dz. U. z 2003 r. Nr 130, poz. 1187, Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959.

[9] Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 144, poz. 1206, Dz. U. z 2003 r. Nr 137, poz. 1302, Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 210, poz. 2135.

[10] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703, Dz. U. z 2005 r. Nr 141, poz. 1184, Nr 155, poz. 1297, Nr 163, poz. 1362, Nr 172, poz. 1440, Nr 180, poz. 1494 i 1497.

[11] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.  Nr 92, poz. 882, Nr 69, poz. 625, Nr 91, poz. 877, Nr 92, poz. 882, Nr 93, poz. 896, Nr 173, poz. 1808, Nr 210, poz. 2135, Nr 92, poz. 882 i Nr 273, poz. 2703, Dz. U. z 2005 r. Nr 163, poz. 1362, Nr 179, poz. 1485 i Nr 184, poz. 1539.

[12] Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 45, poz. 391 i Nr 199, poz. 1938, Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 173, poz. 1808 i Nr 210, poz. 2135.

[13] Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 173, poz. 1808 i Nr 273, poz. 2703 i z 2005 r. Nr 175, poz. 1462.

[14] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 173, poz. 1808 i Nr 273, poz. 2703 i z 2005 r. Nr 163, poz. 1362.

[15]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 42, poz. 386 i Nr 96, poz. 959 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 64, Nr 14, poz. 115, Nr 141, poz. 1182 i Nr 175, poz. 1462.

[16]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398.

[17]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255, z 2001 r. Nr 102, poz. 1116, Nr 111, poz. 1194, Nr 128, poz. 1403 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 150, poz. 1237, Nr 153, poz. 1271, Nr 238, poz. 2025 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 228, poz. 2256 i 2257, z 2004 r. Nr 33, poz. 287, Nr 179, poz. 1845 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 132, poz. 1110 i Nr 249, poz. 2104.