KODEKS ETYKI I DEONTOLOGII WETERYNARYJNEJ
PRZYRZECZENIE LEKARZA WETERYNARII
Przyrzekam jako lekarz weterynarii, że w zgodzie z mym powołaniem, w trakcie pełnienia obowiązków zawodowych będę postępował sumiennie i zgodnie z aktualna wiedzą weterynaryjną, strzegł godności zawodu, przyczyniał się w miarę możliwości do postępu nauk weterynaryjnych, a także wykonywał obowiązki wynikające z przepisów prawa oraz zasad Kodeksu Etyki i Deontologii Weterynaryjnej.
CZĘŚĆ OGÓLNA
Art. 1
Powołaniem lekarza weterynarii jest dbałość o zdrowie zwierząt oraz weterynaryjna ochrona zdrowia publicznego i środowiska. Celem nadrzędnym wszystkich jego działań jest zawsze dobro człowieka w myśl dewizy: „Sanitas animalium pro salute homini”.
Art. 2
Lekarza weterynarii, wykonującego zawód zaufania publicznego, obowiązują zasady etyki ogólnoludzkiej oraz dobrych obyczajów.
Art. 3
Lekarz weterynarii powinien dbać o godność zawodu lekarsko-weterynaryjnego.
Art. 4
Lekarza weterynarii, jako członka społeczności zawodowej , powinna cechować wiedza zawodowa, rzetelność, uczciwość i wysoka kultura osobista.
Art. 5
1. Lekarz weterynarii wykonuje swój zawód, opierając się na współczesnej wiedzy , przestrzegając obowiązującego prawa i uchwał samorządu ze szczególnym uwzględnieniem niniejszego Kodeksu.
2. Lekarz weterynarii ma obowiązek znać aktualny stan prawny dotyczacy wykonywania zawodu.
Art. 6
1. Obowiązkiem każdego lekarza weterynarii jest stałe uzupełnianie swojej wiedzy i doskonalenie umiejętności zawodowych, a jego powinnością jest udział w działalności towarzystw naukowych i organizacji zawodowych.
2. Lekarz weterynarii powinien, w miarę swych możliwości publikować w prasie fachowej lub w innej formie upowszechniać własne spostrzeżenia przydatne w nauce i praktyce lekarsko- weterynaryjnej.
Art. 7
Lekarz weterynarii nie używa i nie zezwala na używanie swojego nazwiska i tytułu zawodowego do reklamowania usług i towarów. Nie dotyczy to wydawania opinii naukowych opartych na badaniach własnych.
Art. 8
1. Lekarz weterynarii wypowiadający się w mediach musi zadbać o to, aby każda wypowiedz była zgodna z prawdą i jasno zaznaczać, czy prezentuje własne poglądy, stanowisko zajmowanego urzędu, czy stanowisko samorządu zawodowego.
- Publikacje lekarzy weterynarii w czasopismach innych jak weterynaryjne ,nie mogą zawierać treści zawierających opisu czynności do których wykonania uprawniony jest tylko lekarz weterynarii.
Art. 9
Lekarz weterynarii może zaznaczać swoją przynależność do zawodowych i naukowych organizacji zrzeszających lekarzy weterynarii.
Art. 10
1. Lekarz weterynarii używa tytułów naukowych i zawodowych zgodnie z obowiązującym prawem.
2. Niedopuszczalnym jest rozpowszechnianie przez lekarza weterynarii nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji o zakresie świadczonych usług lub posiadanych kompetencji.
Art. 11
1. Lekarz weterynarii dba o autorytet samorządu zawodowego. Krytykę organów i członków samorządu może prowadzić w izbach lekarsko-weterynaryjnych, na posiedzeniach weterynaryjnych towarzystw zawodowych , a także na łamach czasopism zawodowych.
2. Powinnością lekarza weterynarii jest aktywne uczestnictwo w działalności samorządu zawodowego.
3. Lekarze weterynarii pełniący funkcje w organach samorządu mają obowiązek wypełniać swoje zobowiązania.
Art.12
Lekarze weterynarii podlegają niniejszemu kodeksowi. Muszą być też świadomi,że nie przestrzeganie zasad kodeksu może prowadzić do sankcji karnych.
CZĘŚĆ SZCZEGÓŁOWA
ROZDZAŁ 1
Postępowanie lekarza weterynarii wobec zwierząt, ich właścicieli i opiekunów.
Art.13
1.Zawód lekarza weterynarii wolno wykonywać wyłącznie pod własnym nazwiskiem .
2. Lekarz weterynarii winien być świadomy odpowiedzialności cywilnej w zakresie wykonywania zawodu ,dlatego powinien zadbać o własne ubezpieczenie w tym zakresie.
Art.14
1. Lekarz weterynarii nie może dopuszczać, aby ktokolwiek w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt wykonywał czynności będące w uprawnieniach tylko lekarza weterynarii.
2. Lekarz weterynarii powinien zapewnić, aby jego personel pomocniczy był kompetentny i odpowiednio wyszkolony.
Art.15
Lekarz weterynarii prowadzący szkolenie praktyczne dla uczniów średnich szkół weterynaryjnych, studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej oraz lekarzy weterynarii, może biorącym udział w szkoleniu zezwolić na:
przeprowadzenie badań zwierząt i badań diagnostycznych, leczenie zwierząt, oraz wykonywanie zabiegów chirurgicznych- w jego obecności.
Art.16
1. Lekarza weterynarii powinien cechować przyjazny i racjonalny stosunek do zwierząt.
2. W przypadku chorego zwierzęcia należy ograniczyć jego cierpienia i dążyć do przywrócenia zdrowia, a w przypadkach uzasadnionych rozważyć możliwość jego uśmiercenia.
Art. 17
1. Wybór lekarza weterynarii i zakładu leczniczego dla zwierząt należy wyłącznie do właściciela lub opiekuna zwierząt.
2. Praktykującemu lekarzowi weterynarii nie wolno narzucać swych usług właścicielowi lub opiekunowi zwierząt.
3. Lekarz weterynarii ma obowiązek przekazać właścicielowi lub opiekunowi zwierząt jasną informację o zakresie świadczonych usług, stosowanych cenach usług oraz możliwości uzyskania pomocy poza godzinami pracy zakładu leczniczego dla zwierząt.
Art. 18
Każde postępowanie lekarsko-weterynaryjne poprzedzone jest , w zależności od potrzeb: badaniami zwierząt(w tym badaniami laboratoryjnymi), warunków środowiska hodowlanego, żywienia zwierząt, higieny i technologii produkcji zwierzęcej i środków spożywczych, a także rozpoznaniem sytuacji epizootycznej.
Art. 19
Lekarz weterynarii nie może wykonywać czynności zawodowych, będąc pod wpływem alkoholu, narkotyków lub innych środków mających działanie odurzające.
Art. 20
1. Lekarz weterynarii jest zobowiązany w sposób zrozumiały informować właściciela lub opiekuna zwierzęcia o rozpoznaniu, rokowaniu, zamierzonym postępowaniu i związanym z tym ryzykiem oraz kosztami, o przewidywanej użyteczności zwierzęcia po jego wyleczeniu, a także uzyskać akceptację właściciela lub opiekuna dotyczącą planowanych działań.
3. Lekarz weterynarii może żądać od właściciela lub opiekuna zwierzęcia pisemnej zgody na przeprowadzenie zabiegów
4. Właściciele lub opiekunowie zwierząt muszą mieć pewność,że domnieniemanie naruszenia zasad Kodeksu Etyki i Deontologi Weterynaryjnej będzie stosownie potraktowane przez właściwy organ samorządu lekarsko-weterynaryjnego i jeśli zostanie ono udowodnione spotka się z działaniem odpowiednim do wagi wykroczenia.
Art. 21
Lekarz weterynarii , który nie może podjąć się leczenia lub musi odstąpić od leczenia chorego zwierzęcia, powinien wskazać właścicielowi lub opiekunowi zwierzęcia możliwości uzyskania pomocy u innego lekarza weterynarii.
Art. 22
1. Podejmując opiekę nad chorym zwierzęciem, lekarz weterynarii zapewnia ciągłość leczenia lub wskazuje innego lekarza weterynarii, który w jego zastępstwie będzie kontynuował leczenie.
2. Lekarz weterynarii dotychczas leczący zwierzę jest zobowiązany na prośbę lekarza przejmującego leczenie tego zwierzęcia, właściciela lub opiekuna, przekazać mu wszystkie posiadane dane i kopie dokumentów o przebiegu dotychczasowego leczenia.
Art. 23
1. Lekarzowi weterynarii przysługuje swoboda wyboru metod rozpoznawczych, leczenia i profilaktyki, jeśli przepisy nie stanowią inaczej.
2. Lekarz weterynarii w swej pracy zawodowej stosuje naukowo uznane metody rozpoznawcze i lecznicze.
3. Lekarz weterynarii powinien ograniczyć swoje postępowanie wobec zwierząt do czynności niezbędnych. Zasada ta nie dotyczy przeprowadzania eksperymentów.
4. W razie zamiaru zastosowania nowych, nie sprawdzonych metod postępowania, lekarz weterynarii powinien poinformować o tym właściciela lub opiekuna zwierzęcia i uzyskać jego zgodę.
Art. 24
Wysokość honorarium za wykonane czynności lekarza weterynarii jest wielkością umowną.
Art. 25
Opinia lekarza weterynarii o towarach przemysłu weterynaryjnego, medycznego i paszowego nie może być związana z oferowanymi mu przez producentów i handlowców korzyściami.
Art. 26
1.Lekarz weterynarii obowiązany jest informować odpowiednie instytucje i organy o stwierdzonym przez siebie szkodliwym lub innym od wskazanego przez producenta działaniu produktów leczniczych i materiałów medycznych stosowanych u zwierząt.
2.Lekarz weterynarii nie może bez uzasadnienia wypowiadać krytycznych opinii o produktach leczniczych i materiałach medycznych.
Art. 27
Lekarzowi weterynarii nie wolno wykonywać zawodu w warunkach, które mogą naruszać jego godność, obniżać jakość wykonywanych czynności, a także stwarzać zagrożenia dla lekarza lub osób postronnych.
Art. 28
Lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia popełnienia błędu przez siebie informuje o tym właściciela lub opiekuna zwierzęcia i podejmuje działania w celu naprawienia skutków.
Art. 29
Lekarza weterynarii obowiązuje tajemnica zawodowa, która dotyczy również podległego mu personelu pomocniczego. Zwolnienie z niej może nastąpić ;za zgodą właściciela lub opiekuna zwierzęcia, w przypadku zagrożenia zdrowia publicznego , gdy wymagają tego przepisy prawa.
Art. 30
1. Lekarz weterynarii ma obowiązek prowadzenia wymaganej dokumentacji związanej z wykonywaniem zawodu.
2. Każde zaświadczenie lub inny dokument powinny umożliwiać identyfikację lekarza weterynarii, który je wystawił.
Art. 31
Lekarze weterynarii mogą się konsultować i przekazywać sobie dokumentację kliniczną drogą elektroniczną. W takich przypadkach muszą zadbać aby przekazywane informacje nie dostały się do osób trzecich.
ROZDZIAŁ II
Rola lekarza weterynarii w ochronie zdrowia publicznego oraz ochronie środowiska i praw zwierząt
Art. 32
1. Powinnością lekarza weterynarii jest przestrzeganie, a w miarę możliwości upowszechnianie praw zwierząt oraz respektowanie podstawowych zasad sozologii.
2. Lekarz weterynarii zobowiązany jest zwracać uwagę właścicielom lub opiekunom zwierząt oraz organom publicznym na nieprawidłowości w zakresie ochrony zdrowia publicznego,ochrony zdrowia, poszanowania praw zwierząt, a także na zagrożenia ekologiczne.
3. Lekarz weterynarii powinien wpływać na zapewnienie dobrostanu zwierzętom użytkowym i doświadczalnym.
Art. 33
Lekarz weterynarii przeciwstawia się niewłaściwym zachowaniom wobec zwierząt i korzysta z uprawnień przysługujących mu w tym zakresie.
ROZDZIAŁ III
Doświadczenia na zwierzętach
Art. 34
Uczestnictwo lekarza weterynarii we wdrażaniu osiągnięć postępu w nauce jest dopuszczalne, gdy istnieją uzasadnione przesłanki naukowe, że nie będzie to szkodliwe dla ludzi, zwierząt i środowiska.
Art. 35
Uczestnictwo lekarza weterynarii w doświadczeniach z użyciem żywych zwierząt jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy ich przeprowadzenie jest niezbędne w diagnostyce lub dydaktyce a w badaniach naukowych przewiduje się, że przyniosą korzyści dla zdrowia ludzi lub zwierząt, oraz gdy zachowane są obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.
Art. 36
Lekarz weterynarii uczestniczący w doświadczeniach na zwierzętach albo sprawujący nadzór nad ich przebiegiem ma obowiązek dbać o to, aby nie zadawano tym zwierzętom zbędnego bólu, cierpień i obrażeń.
ROZDZIAŁ IV
Stosunki wzajemne między lekarzami weterynarii
Art. 37
Stosunki między członkami społeczności zawodowej powinny opierać się na wzajemnej życzliwości, gotowości w okazywaniu koleżeńskiej pomocy i solidarności zawodowej.
Art. 38
1. Lekarz weterynarii udzielając konsultacji na rzecz organizacji handlowych, przemysłowych, związków hodowców zwierząt lub innych podmiotów w gospodarstwie lub hodowli, obowiązany jest do poinformowania lekarza weterynarii, który sprawuje opiekę nad zwierzętami w tej hodowli lub gospodarstwie o ustaleniach i zaleceniach jakie przekazał właścicielowi lub opiekunowi zwierząt, których dotyczyła konsultacja.
Art.39
Lekarzowi weterynarii nie wolno przejmować pacjenta, który został do niego skierowany przez innego lekarza weterynarii tylko na konsultację, badania diagnostyczne lub wykonanie określonego zabiegu.
Art.40
Lekarz weterynarii nie może usprawiedliwiać niewłaściwego swojego postępowania będącego w sprzeczności z Kodeksem lub innymi przepisami,poleceniem czy też presją przełożonego.
Art. 41
Lekarz weterynarii pełniący funkcje kierowniczą ma obowiązek dbać o podnoszenie kwalifikacji zawodowych podległych mu lekarzy.
Art. 42
Lekarz weterynarii nie może wykorzystywać swego stanowiska służbowego w stosunku do osób podległych w celu osiągnięcia korzyści materialnych.
Art. 43
1. Lekarz weterynarii nie może przekraczać swoich kompetencji. 2.Niedopuszczalnym jest podejmowanie się przez lekarza weterynarii wykonania usługi, do której nie jest przygotowany technicznie, nie spełnia warunków określonych przepisami prawa lub uchwałami samorządu lekarsko – weterynaryjnego.
3. W razie wątpliwości przy wykonywaniu czynności zawodowych lekarz weterynarii powinien skorzystać z konsultacji innego lekarza, lub wykonać dodatkowe badania. Opinia konsultanta ma charakter doradczy. Udzielanie konsultacji jest powinnością lekarza weterynarii.
Art. 44
1. Lekarz weterynarii nie może wypowiadać publicznie niekorzystnych ocen o działalności zawodowej innego lekarza weterynarii lub dyskredytować go w jakikolwiek sposób.
2. Wszelkie uwagi o dostrzeżonych błędach w postępowaniu koleżanki lub kolegi lekarz weterynarii przekazuje bezpośrednio zainteresowanemu. Jeżeli uwagi te nie odnoszą skutku, negatywne oceny o pracy tego lekarza, jak też dotyczące popełnienia przezeń błędu w sztuce lekarsko – weterynaryjnej powinien kierować do określonego organu okręgowej izby lekarsko - weterynaryjnej.
3. Informowanie organów izby o naruszeniu zasad etyki lekarsko - weterynaryjnej, jak również o przejawach niekompetencji zawodowej nie godzi w reguły solidarności zawodowej.
Art. 45
1. Obowiązkiem lekarza weterynarii jest przestrzeganie zasad uczciwej konkurencji w prowadzeniu praktyki zawodowej oraz przestrzeganie uchwał samorządu w tym zakresie.
2. Niedopuszczalne jest pozyskiwanie klientów oraz dochodów w sposób niezgodny z zasadami etyki i lojalności wobec członków samorządu.
Art. 46
1. Uprawniony lekarz weterynarii wyznaczając do wykonywania czynności urzędowych kieruje się kompetencją zainteresowanych lekarzy weterynarii i w miarę możliwości uwzględnia ich racje.
2. Lekarz weterynarii pełniący czynności kontrolne wobec członków samorządu nie może ich przeprowadzać pod nieobecność kontrolowanych. Uwagi pokontrolne przekazuje organowi zlecającemu kontrolę i kontrolowanemu, jeśli przepisy prawa nie stanowią inaczej.
Art. 47
Wskazane jest, aby doświadczeni lekarze weterynarii pomagali członkom samorządu rozpoczynających pracę zawodową w doskonaleniu wiedzy i umiejętności, jak również by kształtowali ich postawy etyczne osobistym dobrym przykładem.
ROZDZIAŁ V
Przepisy końcowe
Art. 48
Nauczyciele akademiccy będący lekarzami weterynarii powinni swoim postępowaniem dawać przykład do naśladowania i przekazywać studentom weterynarii zasady niniejszego Kodeksu.
Art.49
Lekarz weterynarii powinien działać z zachowaniem dobrych obyczajów, prawości i szczerości, nie angażować się w działania mogące popsuć reputację zawodu lekarza weterynarii lub zawieść zaufanie publiczne.
Art. 50
W sytuacjach dotyczących spraw zawodowych nieprzewidzianych w niniejszym Kodeksie lekarz weterynariii obowiązany jest postępować zgodnie z uchwałach samorządu lekarsko-weterynaryjnego .
